تاکنون مسؤولان استانی سراغ پوشیدن این لباسهای زیبا رفتهاند و با پوشیدن آنها، اقدام خوبی را برای نمایش این داشته بزرگ انجام دادهاند. حالا هم خبر رسیده که این لباسهای محلی در برخی مدارس کشور پوشیده میشوند که این خود اتفاق خیلی خوبی است.
آنطور که ایسنا هم نوشته است، با شروع سال تحصیلی جدید مدیر یک مدرسه در چابهار ایده طراحی فرمهای مدرسهای مشابه لباس بلوچ را مطرح و عملی کرد تا دانشآموزان بومی بتوانند با لباس این منطقه سر کلاسهای درس حاضر شوند.
این اتفاقات خوب اما میتواند با نگاهی حساب شدهتر و برنامهریزی شدهتر، در کارگروه مد و لباس هم مطرح شود و بر طراحیهای لباس در کشور تاثیر بگذارد. هم با تلفیق فرم امروزی لباس در جامعه لباسهای جذابتر و زیباتری ایجاد کند و هم به حفظ خردهفرهنگهای کشورمان کمک کند.
لباس محلی هر چند این سالها دستکم گرفته شده، اما ظرفیت بزرگی است که میتوان از آن بهرهها گرفت و در جامعه به مردم معرفیاش کرد. حتی میتوان با فکر و سرمایهگذاری خوب و درست، براین لباسها برندهای استانی فعالی ایجاد کرد که بتوانند با ارائه این لباسها کمکم در جامعه جا باز کنند و کنار دیگر برندها به حیات خود ادامه دهند.
شاید برخی تصور کنند انجام این کارها امکانپذیر نبوده و رویایی بیش نیست. به این افراد توصیه میکنیم، گشتی در فضای مجازی بزنند تا ببینید سوزندوزی زنان بلوچستان چقدر پرفروش است و خیلیها برای زیورآلات و روسری و مانتوهای تولید آنها سر و دست میشکنند و حتی مردان بسیاری هم دستبندهای سوزندوزی به دستشان میبندند.
هر استانی در پوشاک و زیورآلات خود زیباییهایی دارد که در صورت شناسایی و سرمایهگذاری درست میتواند به اتفاقات خوبی هم برای اهالی آن استان و هم برای کشور بدل شود، هم به کارآفرینی منجر شود و هم رنگهای تازهای را وارد جامعه کند.
زینب مرتضاییفرد
روزنامه نگار
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)