گفت‌وگو با فریده سپاه منصور درباره اتفاقات این روزهای خوزستان

مثل زمان جنگ مهربان باشیم

از قدیم گفته‌اند بهتر است حرف آدم‌های دنیا دیده را گوش کنی؛ آنهایی که به اصطلاح کلی پیرهن بیشتر از ما پاره کرده‌ و فراز و فرود دنیا را بیشتر دیده‌اند و اگر بگوییم «ف» آنها می‌دانند منظور « فرحزاد» است!
کد خبر: ۱۱۶۶۳۱۲

برای همین است که حرف فریده سپاه‌ منصور به دلم می‌نشیند وقتی درباره اوضاع اهواز با او صحبت می‌کنم و می‌گویم این شهر واقعا مظلوم است؛ نه آب دارد نه هوا حالا هم که نوک‌پیکان تروریست‌ها قرار گرفته. سپاه‌منصور که سال‌هاست در سینما، تلویزیون و تئاتر نقش‌های متفاوت بازی کرده و با هر نقش دنیای تازه‌ای را تجربه کرده، حرفم را قطع می‌کند و می‌گوید: من این نگاه به اهواز را نمی‌پسندم و موافق آن نیستم.اصلا متوجه نمی‌شوم چرا می‌گویند اهواز مظلوم واقع شده ! اهواز هم مثل بقیه شهر‌های ایران، مشکلات و شرایط خودش را دارد. شهری است از خاک ایران.مردمش را دوست داریم به آنها بسیار احترام می‌گذاریم چون در زمان جنگ مثل شیر از مرزهای ایران دفاع کردند.

روز شنبه که دیدم گروهی آدم از خدا بی‌خبر به مردم عادی و بی‌سلاح حمله کردند و آنها را مجروح و شهید کردند دلم ریش ریش شد، آخر بی‌انصاف‌ها چرا مردم را می‌کشید؟ نه تنها در اهواز بلکه در هر‌جای ایران از این اتفاقات بیفتد باعث ناراحتی و تاسف است.»

فریده سپاه‌ منصور سال گذشته در نمایش ترن به کارگردانی حمیدرضا اذرنگ بازی کرد، نمایشی که موضوع آن درباره آدم‌های جنگ بود و سپاه‌منصور آنقدر خوب بازی کرد که در ذهن‌ها ماندگار شد.او در ترن نقش مادر یک شهید را بازی می‌کرد.سپاه‌منصور درباره این نقش و این‌که چطور آن را تحلیل کرده که چنین خوب اجرایش کرده، می‌گوید: « حسی مادرانه بود و حس‌ مادرانه را باید درک کرد، نمی‌توان آن را به زبان آورد.من خودم مادرم و کاملا درد یک مادر شهید را می‌فهمم این‌که بچه‌‌ات را روانه جبهه کنی به این امید که برمی‌گردد و تو مثلا برایش عدس پلو می‌پزی اما می‌رود و دیگر برنمی‌گردد ! و داغ آن عدس پلویی که برایش نپختی برای همیشه ته دلت می‌ماند و حسرتش را می‌خوری.پدر و مادر شهدا واقعا حس غریبی دارند، به نظرم انگار همیشه منتظرند تا فرزندشان برگردد. قربان دل مادر شهدایی بشوم که این روزها بعد از گذشت سال‌ها از جنگ، پیکر فرزندشان را می‌آورند و به آنها تحویل می‌دهند؛ فقط باید پدر و مادر باشی تا بفهمی آنها چه می‌کشند و چه دلتنگی عمیقی پیر و فرتوتشان می‌کند.اگر بازی مرا در ترن پسندیده‌اید شاید به این خاطر است که تلاش کردم با همه وجودم حس مادران شهید را به نمایش بگذرام تا به اندازه خودم که یک بازیگر هستم به آنها ادای دین کرده باشم»

فریده سپاه منصور بازیگری که در آثاری مانند مهمان مامان، کتاب قانون، آسمان محبوب، مرگ تدریجی یک رویا، شب‌های خرمشهر و ... بازی کرده در زمان جنگ در تهران بوده و در کنار دیگر مردم آن روزها را تجربه کرده است .این بازیگر پیشکسوت درباره روزهای دفاع مقدس می‌گوید:« روزهای سختی بود،اما مردم اتحاد و همدلی خوبی با هم داشتند، شاید جنگ و سختی‌ها باعث شده بود آنها به‌هم نزدیک‌تر شوند؛‌ اما بعد از جنگ آن همدلی در بین مردم از بین رفت و هر روز از هم دورتر و دورتر شدند.خدا نکند نگرشمان این باشد که باید جنگ شود تا دوباره حواسمان به‌هم باشد و هوای یکدیگر را داشته باشیم.روزهای سختی را پشت سر می‌گذاریم و به نظرم باید بیشتر از همیشه به یکدیگر توجه کنیم و با هم مهربان‌تر باشیم.باید مهربانی وارد سبک زندگی‌مان شود تا شاهد این حجم از خشونت و عصبانیت در جامعه نباشیم.زمان جنگ مردهایی که توانایی و قدرت داشتند در جبهه با دشمن می‌جنگیدند و آنهایی که نمی‌توانستند به جبهه بروند هر کاری که از دستشان برمی‌آمد برای کمک به جبهه‌ها انجام می‌دادند.خانم‌های زیادی برای پرستاری از مجروحان به بیمارستان‌‌های مناطق جنگی می‌رفتند، همه اینها نشان می‌دهد ما اگر بخواهیم می‌توانیم با هم مهربان و همدل باشیم اما نمی‌دانم چرا فکر می‌کنیم در زمان گرفتاری‌های بزرگ مثل جنگ و زلزله باید مهربانی و همراهی را نشان بدهیم و در بقیه روزهای سال نباید حواسمان بهم باشد و با هم مهربان باشیم»

فریده سپاه منصور می‌گوید در زمان جنگ به جبهه‌ها کمک می‌کرده اما هیچوقت به ذهنش نرسیده که می‌تواند مثلا به عنوان پرستار به جبهه برود، هر چند یادآوری می‌کند که آن دوره بچه‌هایم در خانه بودند و نمی‌توانستم آنها را رها کنم و مثلا به جبهه بروم اما الان که به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم آنهایی که برای حفاظت از جان ما به جبهه می‌رفتند چقدر شجاع و مهربان و از خود گذشته بودند، کاش آن روحیه بار دیگر در درون ما جریان یابد و باز هم با یکدیگر مهربان باشیم.

طاهره آشیانی

روزنامه‌نگار

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها