در این فضا حس و حال عجیبی وجود دارد و اصلا انگار میزانسن آن از پیش آماده شده است. نگاهی که من در عکسهایم در این روزها دارم، مثل یک فیلم سینمایی است و با این نگاه اگر اعتقاد هم داشته باشی در کنار خلاقیت، بهطور حتم عکسهایت خوب و ماندگار میشوند. من در سالی برای ثبت این دهه راهی شلمچه و مناطق جنگی شدم، چون آنجا شور و حال بیشتری دارد و به واسطه حضور شهدا انرژی مثبتی وجود دارد. نتیجه این سفر شکلگیری نمایشگاهی با عنوان «دیدن یار» شد. علت انتخاب این منطقه هم این بود که آنهایی که در دوران دفاع مقدس حضور داشتند بهتر میتوانند درباره عشق صحبت کنند. بعد از گذشت سالها از آن دوران هنوز در بعضی مناطق رد پای آن عشق خدایی را میتوان جستوجو کرد. یکی از آن مناطق شلمچه است که به خصوص در عاشورا و اربعین نواها و آواهای خاص خودش را دارد. شلمچه در این ایام سرشار از انرژی، صداهای خاص، نماها و تلنگرهایی است که ممکن است، خیلیها توجه نکنند و این آواها را نشنوند که به اعتقاد من همین پارادوکس و تفاوت فرد هنرمند و یک فرد عادی را از هم متمایز میکند.
محمد فوقانی
عکاس