امروز حدود 45 هزار کارگر در سطح کشور در شیفت کاری خودشان در شیفت ایثار شرکت میکنند. در یک روز کاری، هر کارگری حداقل میتواند حدود سه ساعت از حضورش را به صورت رایگان کار کند. این طرح در حدود 2500 مرکز بزرگ اجرایی میشود. عدد به دست آمده از حداقل سهساعت ضرب در ساعات ایثار تقریبا 135هزار نفر ساعت خواهد شد. میزان ساعتی که طبق برآوردها حدود ده میلیارد به اقتصاد کشور کمک خواهد کرد. این میزان کمک میتواند صرف ایمنی و بهداشت، جمعآوری ضایعات کارخانهها و ... شود.
کمک 10 میلیارد تومانی
علی حسین رعیتیفرد، رئیس بسیج کارگری کشور در گفتوگو با جامجم با اشاره به جنگ اقتصادی درباره طرح شیفت ایثار میگوید: «در دوران دفاع مقدس و جنگتحمیلی همه مردم از قشرهای مختلف از جان و خونشان گذشتند تا ایران بماند. قشر کارگری و تولیدکنندههای ما در حوزههای مختلف در جنگ اقتصادی تحت فشار هستند. در جنگ اقتصادی امروز لبه جلویی جنگ اقتصادی مراکز تولیدی، معادن و مراکز صنعتی ما هستند و در کل جامعه کارگری ما در صف ابتدایی این جنگ حضور دارند.
همین صف ابتدایی بودن، مسؤولیت جامعه کارگری را که اتفاقا همیشه از قشر ضعیف جامعه هم هستند، بیشتر میکند. رئیس بسیج کارگری کشور تاکید میکند: قصدمان این است که جامعه کارگری بار دیگر با ایثار و از خودگذشتگی خون را در رگهای اقتصاد جامعه پمپاژ کند. طبق برآورد بسیج کارگری، ده میلیارد تومان به اقتصاد کشور کمک خواهد شد: این عددی که دوستان تا ده میلیارد تومان برآورد کردهاند، در فضای اقتصادی کشور خیلی چشمگیر نیست اما در توان جامعه کارگری هم این عدد خیلی خوب است.
هدفی فرهنگی
کمک مالی به اقتصاد کشور، اما هدف اولیه این طرح نبوده است. هدف مهمتر و دنبالهداری در پس کمک اقتصادی نهفته است. رعیتیفرد توضیح میدهد: این روزها که برخی مشکلات اقتصادی وجود دارد، بعضیها در این عرصه به دنبال منافع شخصی هستند و هر روز هم سعیشان این است که مشکلی را ایجاد کنند. در این فضا قشر کارگر و تولیدکننده بیشترین فشار و هجمه را تحمل میکنند. با وجود قاچاق و واردات تلاش میکنند تا چرخ اقتصاد را بچرخانند. او میگوید: قشر کارگر ما در این فضای تورم بیشترین آسیب را میبیند. سفره او از قبل کوچکتر شده است. به ادعای مسؤولان وزارت کار، کارگران 50 درصد نسبت به سال گذشته، سفرهشان کوچکتر شده است. در این شرایطی که کارگر یک کارخانه نگران بیکاری و تامین مایحتاج زندگیاش با دستمزد ناچیزش است، هدف نهایی خود را نشان میدهد: «ما میخواهیم بگوییم با همه سختیهایی که جامعه کارگری با آن روبهروست، هنوز دلش برای ایران میتپد و با تمام توان تلاش میکنند که در این جنگ اقتصادی حضور داشته باشند و به ارتقای بهرهبری، تولید و فضای کسب و کار کمک کند. تاثیرات فرهنگی از نکاتی است که برگزارکنندگان این طرح به آن تاکید دارند: با نهادینه شدن این طرح، هدفمان این است که تاثیر کار ارزشمند کارگران را بر دیگر قشرهای شغلی جامعه ببینیم و آنها هم قدمی برای اقتصاد کشور بردارند. هدفمان این است با یک همافزایی در دیگر قشرها، از این فضای جنگ اقتصادی و روانی که دشمن در آن طراحی کرده است، بگذریم. رعیتی فرد ادامه میدهد: هدف فرهنگی در اقتصاد تاثیر بیشتری خواهد گذاشت، شاید این کمک مالی که قرار است انجام شود در تراکنشهای ما کم و ناچیز باشد، اما در نهایت کارفرما و تولیدکننده متوجه میشود دل کارگرش هم با این شرایط بد اقتصادی با اوست و همراه او قصدش خدمت به کشور و چرخاندن چرخ اقتصاد است. آنها هم با ایثاری که کارگران انجام خواهند داد، سعی میکنند که فضای اقتصادی کشور را بهتر مدیریت کنند. البته رئیس بسیج کارگری کشور، تاکید میکند جامعه کارگری هم از کارفرها و تولیدکنندهها انتظاراتی دارند: ما انتظار داریم تولیدکنندهها با همه توانشان در این جنگ اقتصادی از همه ظرفیتهایشان برای پایداری تولید و کمک به کارگران استفاده کنند. دوست داریم این دغدغه و نگرانی را از سطح جامعه کم کنیم و به همه مردم نشان دهیم تولیدکنندههایی که در سطح کشور هستند، با تمام توان در حال تولید برای مردم هستند. در بحران اقتصادی که گریبان کشور را گرفته، جامعه کارگری، عزم خود را برای مقابله جزم کرده است. قدم کوچک کارگران برای پیروزی میتواند به سطحهای بالاتر مدیران و اقشار دیگر برسد.
لیلا شوقی
جامعه