گردن‌کشان گرافیک رایانه‌های شخصی

در این مطلب، تعدادی از عناوین جدید و نسبتا جدید را فهرست کرده‌ایم که واقعا دمار از روزگار کامپیوترتان در خواهند آورد و حتی اگر آنها را بازی و تمام کرده باشید، باز هم عاری از لطف نیست که سری به آنها زده و این بار با رویکرد دستکاری گرافیک و پردازششان، لذتی دگرگونه از آنها ببرید. دیگر نیازی به گفتن ندارد که مخاطب مشخص این مطلب، دارندگان رایانه‌های شخصی هستند.

جهل یانکی

مانند بقیه گیم‌های چند سال اخیر، فارکرای 5 هم از فرمول‌هایی نسبتا ثابت و مشابه عناوین دهه گذشته این شرکت بهره می‌برد. البته ماموریت‌ها و فعالیت‌های بسیاری در دنیای آن هست که هر مخاطبی را می‌تواند سر وجد بیاورد، اما اوج جذابیت آن برای تازه‌واردان خواهد بود و آنهایی که از قبل با آن همراه بوده‌اند، خیلی چیزها برایشان خاطره است. با این حال نباید از گرافیک سنگین و سهمگین این اثر غافل شد. سازندگان در شبیه‌سازی و توسعه محیط گیم، تحسین‌برانگیز عمل کرده‌اند. همان‌طور که می‌دانید این قسمت از فارکرای در مونتانای آمریکا رخ می‌دهد؛ منطقه‌ای که مناظر سبز و خیره‌کننده بسیاری دارد. سازندگان هم در این زمینه به هیچ عنوان کم نگذاشته‌اند. از رودخانه‌های پر پیچ و تاب گرفته تا کوهستان‌های کوتاه و بلند، مه صبحگاهی، زمین‌های زراعی سرسبز و حتی کابین‌های انسان‌ساز. این حجم از جزئیات، با انواع افکت‌ها و جلوه‌های تصویری خیره‌کننده به خوبی می‌توانند دمار از کارت گرافیک شما در بیاورند.

فانتزی رویایی

همین ابتدا بگوییم برای بازی کردن فاینال فانتزی 15 با رزولوشن 4K باید 155 گیگابایت فضا به نصب آن اختصاص دهید! این در حالی است که Forza Motorsport 7 برای نصب به 99‌گیگابایت فضا نیاز دارد! البته این را هم باید ذکر کرد که نصب 155گیگابایتی به دلیل کیفیت 4K کاملا اختیاری است، ولی واقعا می‌توان جلوی این وسوسه مقاومت کرد؟ علاوه بر این‌ها، باید تاکید کرد که سری فاینال فانتزی یکی از بهترین انتقال‌های تاریخ را به رایانه‌های شخصی داشته است.

کیفیت اجرای آن روی رایانه‌های شخصی واقعا باورنکردنی است. اگر حداکثر بار پردازش را برای آن تعریف کنید، پوشش گیاهی سرسبز و دیدنی، وسعت دید فوق‌العاده و نمونه‌هایی از طبیعی‌ترین افکت‌های پوست، مو و پشمی که تابه‌حال در این صنعت دیده شده، حسابی شگفت‌زده‌تان خواهد کرد.

عرصه نبرد

مگر می‌شود فهرستی از گرافیک‌های سنگین و چشمنواز موجود در بازار تهیه کرد و در آن اثری از یک عنوان Battlefield نیافت؟ موتور گرافیکی فراستبایت را ساخته‌اند که چشم بازیکنان را از حدقه در بیاورد! در Battlefield1 از قدرت فراستبایت تا حد غایت استفاده شده است. خیلی‌ها آن را متهم می‌کنند که سر شعار اصلی سازندگان نمانده و بیشتر یک ارائه هالیوودی است تا شبیه‌سازی تاریخی و آگاه‌کننده از جنگ جهانی اول. بیراه هم نمی‌گویند. خود سازندگان هم بعد از این که ذات ادعاهای ابتداییشان روشن شد و صدای هواداران درآمد، حرف خود را پس گرفتند و بعضی قسمت‌های تخیلی بازی را با بهانه حفظ کیفیت و جذابیت اثر توجیه کردند. به هر حال حداقل یک ایده کلی از جنگ جهانی به ما می‌دهد و روایتش را از راه گرافیکی جگرخوار بیان می‌کند که بخوبی می‌توان با آن همت و استقامت سیستم را تست کرد!

لایی‌بازی با طعم خاک جاده

اگر بخواهید سیستم خود را با یک عنوان مسابقه‌ای بسنجید، واقعا نانتان در روغن است! روی هر کدام از بازی‌های بازار دست بگذارید باخت نمی‌کنید، اما ترجیح دادیم در این مورد، مقام را مشترکا به دو گیم Project Cars2 و Forza Motorsports بدهیم که هر دو از گرافیکی حیرت‌انگیز بهره می‌برند. البته Forza بیشتر حال و هوای آرکیدی دارد و Project Cars بیشتر سبک و سیاقی شبیه‌سازانه. گرافیک Project Cars2 را می‌توان تا حدی به حالت فتورئال نزدیک‌تر توصیف کرد. این در حالی است که فورتزا ویژگی‌هایی مانند آب و هوای دینامیک دارد که واقعا حال و هوای دیگری به آن داده است. علاوه بر این‌ها، اگر بخواهید می‌توانید Project Cars2 را به‌صورت واقعیت مجازی هم تجربه کنید و واقعا دمار از روزگار سیستم خود در بیاورید.

ندای چشمنواز سرنوشت

دستینی 2 یکی از زیباترین و خوش‌جلوه‌ترین عناوینی است که برای PC منتشر شده است. اگر حتی دورادور هم با آن آشنا باشید، می‌دانید با عنوانی پر از کوئست‌های جذاب و ماجراهای دیدنی روبه‌رو هستید که دل از هر گیمری می‌برند. جزئیات فراوان در جای جای این اثر، از بافت‌های البسه کاراکترها گرفته تا واکنش‌ها تماشایی کار شده‌اند. نورپردازی‌های شگفت‌انگیز آن هم به نوبه خود هوش از سر می‌برند و چنان خیره‌کننده هستند که گاهی تردد از یک سازه یا محل خاص، با اعجازی گیرا همراه شده و دل دردمند مخاطب را به نیش می‌کشد.

ندای گوش‌نواز وظیفه!

شاید در نظر اول چنین فهرستی جای عنوانی از سری ندای وظیفه نباشد، ولی از حق نگذریم در چند سال اخیر استودیوهای اکتیویژن حسابی سنگ تمام گذاشته‌اند و قسمت‌های اخیر این سری را واقعا از آب و گل درآورده‌اند؛ بخصوص در WWII.

البته هنوز هم پیش می‌آید با جزئیاتی نه‌چندان چشمنواز روبه‌رو شوید، ولی آنچه به عنوان شمایل کلی به شما ارائه می‌شود، دیدنی و ستودنی است. مرحله ساحل اوماها یکی از جاذبه‌های این گیم است و صحنه‌های انفجار و شکست درختان در جنگل هورتگن، نمونه‌ای دیگر، اما شاید از همه دیدنی‌تر، چهره‌های شخصیت‌ها باشد که خیره‌کننده کار شده‌اند.

سیاوش شهبازی