حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
استاندارد و قاعده خاص و مشخصی برای انجام این تستها وجود ندارد، اما معمولا بازیکنانی که بتازگی وارد یک تیم دیگر میشوند یک آزمایش پزشکی دو روزه را پشتسر میگذارند. زمان نقل و انتقالات نیز بر نحوه این آزمایش تاثیر میگذارد. به عنوان مثال، در نقل و انتقالات زمستانی باشگاهها به دنبال بازیکنانی میروند که حداقل تا چند ماه گذشته هیچ مصدومیتی را تجربه نکردهاند. در ادامه تعدادی از تستهای پزشکی به صورت خلاصه بیان میشود که معمولا در بیشتر باشگاههای بزرگ دنیا انجام میشود.
قلب و سلامت بدن: بررسی وضعیت قلبی بازیکنان، یکی از رایجترین آزمایشهای پزشکی است که تست نوار قبل، آزمایش اکو و همچنان پرسشنامه سلامت قلب از بخشهای آن به حساب میآید. پزشک باشگاه ممکن است از بازیکن تست ادرار نیز بگیرد تا پروتئین و کتون موجود در بدن بازیکنان را شناسایی کرده و از احتمال وجود بیماریهایی همچون دیابت اطلاع کسب کند.
ثبات استخوانها: پزشکان باشگاهها آزمایش دقیقی روی نقاط حساس بدن بازیکن بخصوص کمر و لگن انجام میدهند زیرا مصدومیتهای سختی همچون همسترینگ از همین قسمتها نشات میگیرد. آنها با انجام آزمایشهایی همچون پرش روی یک پا یا پرش سریع سعی میکنند از وجود مصدومیت و کشیدگی در عضلات اطلاع حاصل کنند.
بررسی چربی بدن: بسیاری از باشگاهها از فناوری مقاومت بیو الکترونیک استفاده میکنند؛ با کمک این فناوری یک سیگنال الکتریکی به بدن فرستاده شده که لاغری عضلات و میزان چربی در بدن مشخص شود. بیشتر بازیکنان حرفهای دنیای فوتبال، چربی بدنشان حدود 10 درصد است.
تست دو سرعت: در این آزمایش، میزان سرعت بازیکن در یک فاصله مشخص بررسی میشود. به عنوان مثال برای بازیکنان لیگ انگلیس، زمان زیر 3 ثانیه برای فاصله 20 متر در نظر گرفته میشود.
علاوه بر موارد یاد شده، برخی از باشگاهها حساسیت بیشتری در زمینه آزمایشهای پزشکی خرج کرده و آزمایش دندان و گوش بازیکنان را هم به لیست خود اضافه کردهاند.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....