حراج تهران هنوز مفید است

علیرضا سمیع‌آذر به ایران‌آرت درباره رشد حراجی تهران گفته: در اولین حراج‌های تهران به دلیل محدود بودن خریداران، آثاری از هنرمندان معاصر، اساتید مدرنیست و چهره‌های شاخص هنر کلاسیک ایران، همراه با هم معرفی می‌شدند. اما بتدریج تفکیکی پیش آمد که هنرمندان معاصر از هنرمندان مدرنیست و پیش از مدرن جدا شدند.

او به تحول دیگری در این روند فکر می‌کند و تفکیک حراج کلاسیک از حراج مدرن را ضروری می‌داند چون معتقد است: ما باید بتوانیم حراج را از نظر گزینش آثار، منسجم‌تر و با تعریف روشن‌تری ارائه کنیم تا این روند به مجموعه‌دارانی که آثاری را در حوزه‌های مشخصی گردآوری می‌کنند، تمرکز و دقت بیشتری برای انتخاب بدهد. در عین حال، وقتی تعداد‌ حراج‌ها زیاد می‌شود، تعداد هنرمندانی که می‌توانند در آنها حضور داشته باشند هم افزایش پیدا می‌کند.