حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
ممنونم از تکتک شما. به خاطر شما بود که هر لحظه از زندگی من در پیراهن بیانکونری خاص شد؛ زندگیای که پوست دوم من بوده است، پوستی که آن را پوشیدم، عاشقش بودم و به آن احترام میگذاشتم. یک کتاب که ما آن را با هم نوشتیم، بسته میشود با کلی احساس و ناگزیر یک سفر و یک کتاب جدید آغاز میشود. این داستان باید آغاز شود.
دروازهبان 40 ساله بانوی پیر در ادامه این پیام نوشت: یوونتوس هر کسی که به آن بیاید و از آن جدا شود، همیشه یوونتوس خواهد ماند و باز هم به نوشتن صفحات مهم در این کتاب ادامه میدهد و این ماجرا تا ابد ادامه خواهد داشت، چون این باشگاه DNA بینظیری دارد که مانندش نیست؛ نمیتواند تکرار شود و فوقالعاده است. بوفون پیام احساسی خود را اینگونه به پایان رساند: من با دوچرخه خودم را به استادیوم میرساندم. آن موقع خیلی جوان بودم و میخواهم به شیوهای مشابه قدم زنان از استادیوم خارج شوم تا بتوانم لحظه لحظه را به چشم ببینم و درد جدایی، لذت بدرودها و منقلب شدن را احساس کنم
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....