آخرین راوی خنیاگر مازندران

استاد اسحاقی متولد روستای گرجی بهشهر است. آبان امسال که بیاید او 70 ساله می‌شود. مادرش در زمینه شعر و موسیقی فعالیت جدی داشت و همین فضای مناسب او را به سمت این هنر سوق داد و نوازندگی را در 11 سالگی زیر نظر استاد حسن علی‌پور، معروف به «حسن طبال» و با ساز تنبک آغاز کرد. او بعدها نی چوپانی را امتحان کرد و سپس به دوتار روی آورد و همزمان در تعزیه خوانی‌ها نیز شرکت داشت.

خودش در گفت‌وگویی ضمن توضیح روزهای آغاز فعالیتش در زمینه موسیقی، می‌گوید: «زمانی که به دوتار روی آوردم، این ساز در حال انقراض بود. همان‌طور که می‌دانید دوتار ساز نقالی ست و من تنها نقال باقی مانده از راویان و نقالان مازندران هستم.» اسحاقی علاوه بر دوتار نوازی و مقام‌خوانی، در ساختن سازهایی چون دوتار و کمانچه نیز مهارت زیادی دارد.