غول اکران، غول اکران از آن غولهاست که شکست دادنش تقریبا ممکن نیست. شما هرچقدر هم که فیلمتان خوب باشد زورتان به فلان تهیهکننده و پخشکنندهای که سینمادار هم هست و رفقا و شرکایش در بخشهای مهم اکران هستند نمیرسد. قطعا او هر سال خودش چند فیلم دارد و تمام شرایط را برای اکران خوب فیلمهای خودش مهیا میکند. الباقی هم هرچه بماند سهم بقیه میشود؛ سهم بقیهای که قاعدتا نه عید نوروز و سایر اعیاد به آنها میرسد و نه تابستان و مهر و فصلهای خوب یا متوسط اکران.
برای آنها که ارتباطی با شبهمافیاهای اکران ندارند اگر خیلی خوششانس باشند و دو سه سال پشت خط اکران نمانند ممکن است زمان بعد از جشنواره یا ایام جشنواره یا پرتترین زمانهای اکران نصیبش شود. تازه آن هم نه اکران کامل در چند سینما. ممکن است به او بگویند فقط اکران ساعت 11 و 3 بعدازظهر این سه سینما برای شماست. برو هرطور میخواهی بفروش. با این اوصاف هم شبهمافیاها میدانند و هم عوامل آن فیلم میدانند که کارشان تمام است. هرچقدر هم که داد و بیداد کنند و فریاد بزنند گوش هیچکسی بدهکار نیست. اصلا حتی اگر احمد نجفی هم باشی و بابت نابود کردن فیلمت در اکران، در خانه سینما را هم گل بگیری باز هم کسی حواسش به تو نخواهد بود.
توی همین یک هفته قبل مثل بسیاری هفتههای قبلتر، با هم صدای چند سینماگر درآمد و از وضعیت اکران فیلمشان گله داشتند.
مریم دوستی از جمله کارگردانانی است که فیلمش در زمان اکران سربریده شد. فیلمی که «دریاچه ماهی» نام داشت و در گونه فیلمهای دفاع مقدس قرار میگرفت. او میگوید: یکی از اتفاقات بدی که برای فیلمم افتاد این بود که عموما ساعتهایی را برای اکران فیلم من تخصیص دادند که یا صبح بود یا در ساعتی بود که همه سرکار بودند و عملا کسی در آن ساعتها به سینما مراجعه نمیکرد.
امیرحسین شریفی، تهیهکننده سینما و تلویزیون هم در رابطه با مافیای اکران در سینمای کشور گفت: امروزه باندبازیهای حاکم در سینما بدتر از گذشته شده و مایه شرم و تأسف است که اداره سینمای کشور به دست یک شرکت پخش افتاده است، آقایان کجای این سینما هستند، چه کاره این سینما هستند که با یک دفتر پخش برای اهالی سینما تعیین تکلیف میکنند؟ فیلمم را جلوی وزارت ارشاد آتش خواهم زد.
از این نقلقولها تا دلتان بخواهد هست. هر هفته و هر ماه هم هست. حالا باید دید تا کی ادامه خواهد داشت و کی درست خواهد شد.