من در میان جمع و دلم جای دیگر است!

امروزه در اغلب خانواده‌ها این مصراع شعر سعدی دلالت پیدا می‌کند: «من در میان جمع و دلم جای دیگر است». کم نیستند افرادی داخل خانواده که به ظاهر کنار همسر، کنار پدر و مادر نشسته‌اند اما دلشان در گوشی و تبلت‌شان است، دلشان پیش کامنتی است که فلان آقا یا فلان خانم زیر پست‌شان یا در خصوصی گذاشته است.

شبکه‌های اجتماعی نخستین و مهم‌ترین هدف‌شان تشکیل شبکه ارتباطات گسترده میان انسان‌هاست و این شبکه گسترده در کنار محاسن قطعا معایب و آسیب‌هایی هم دارد که متاسفانه امروزه ما به صورت جدی با این آسیب‌ها مواجه شده‌ایم.

گسترش هرزگی و بی‌بندوباری، ترویج دروغ و شایعه‌پراکنی، سلب قدرت تحلیل و تفکر، ارتباطات گسترده و دوستی‌های نامتعادل، از هم پاشیدن خانواده‌ها، انزوا و دورماندن از محیط واقعی و... از جمله مهم‌ترین آسیب‌های این حوزه است، تا آنجا که براساس آمارها و اظهارنظرهای رسمی تا همین چند سال پیش مهم‌ترین علت طلاق در خانواده ایرانی اعتیاد بود، اما اکنون این موضوع به رتبه‌های پایین‌تر آمده است.

فضای مجازی برای مجردها باعث تشکیل خانواده‌های دروغین می‌شود؛ همسر دروغین اختیار می‌کنند و به‌ظاهر نیازهای عاطفی شخص حل می‌شود، همچنین برای متأهل‌ها فضایی بالعکس را ایجاد کرده که همانند مجردها رفتار می‌کنند و دیگر در قبال خانواده احساس مسئولیت نمی‌کنند و باعث فاصله گرفتن اخلاق در جامعه و شکل‌گیری دوستی‌های نابجا و غیراخلاقی می‌شود.

فضای مجازی طلاق عاطفی را در پی دارد؛ دو نفر زیر یک سقف با یکدیگر زندگی می‌کنند اما ارتباط عاطفی زوجین به‌مرور زمان به حداقل می‌رسد. فرد، به‌جای این‌که عواطف و محبت را از همسر خود بگیرد، آن را از طریق فضای مجازی دریافت می‌کند که زمینه را برای طلاق عاطفی فراهم می‌کند، به‌طوری‌که یکدیگر را برای مدتی تحمل می‌کنند و پس از زمانی نهایتا باعث طلاق توافقی می‌شود.

اینجاست که مساله تقوای مجازی به میان می‌آید. تقوای مجازی به‌عنوان راهکار در این شرایط باید مورد توجه قرار گیرد. این که ما در استفاده از این ابزارها، نظم و زمان‌بندی را رعایت کنیم و حریم‌ها را بشناسیم تا آلودگی این فضا، نفس ما را نگیرد.

حجت‌الاسلام سیدمطهر سیدعلیزاده

کارشناس تربیتی و مشاور خانواده