آموزشگاه های آزاد بدون نظارت

مسوولان وزارت آموزش و پرورش در آخرین آمار خود درباره آموزشگاه های علمی آزاد متخلف اعلام کردند 382 آموزشگاه غیرمجاز در تهران فعالیت می کنند که 38 باب از آنها به دلیل تخلف تعطیل شده اند.

کد خبر: ۱۱۲۴۸۰

این آمار مربوط به آخرین مصاحبه مطبوعاتی معاون مشارکت های مردمی وزیر است که پیش از آغاز سال تحصیلی اعلام کرد. در همان مصاحبه اعلام شد که 3 آموزشگاه بزرگ در تهران نیز از نظر آموزش و پرورش فاقد مجوز برای ارائه خدمات به دانش آموزان است اما درست به فاصله یک روز پس از انعکاس گفتگوی معاون مشارکت های مردمی وزیر آموزش و پرورش و درج خبر غیرقانونی بودن فعالیت این سه آموزشگاه ، تکذیبیه های مربوط به آن از سوی آموزشگاه ها به مطبوعات و از جمله روزنامه جام جم رسید. در آن تکذیبیه ها اعلام شده بود که فعالیت این آموزشگاه ها قانونی است و به موجب رای محاکم قضایی ، آموزش و پرورش نباید در کار آنان دخالت کند. غیرقانونی بودن فعالیت برخی آموزشگاه های علمی آزاد از سوی آموزش و پرورش که همواره با عبارت «لغو موافقت اصولی» اعلام می شود و به دنبال آن تایید فعالیت این موسسه ها از سوی محاکم قضایی ، این پرسش را در ذهن می پروراند که بالاخره تکلیف چیست؛ و آیا این آموزشگاه ها قانونی هستند یا خیر. غلامحسین حیدری ، معاون مشارکت های مردمی وزارت آموزش و پرورش می گوید: آموزشگاه های متخلف از نظر آموزش و پرورش متخلف هستند و اجازه فعالیت ندارند اما گاهی مواقع این آموزشگاه ها از مراجع قضایی حکم برائت می گیرند و به فعالیت خود ادامه می دهند. بر همین اساس است که حیدری اعلام می کند: از دستگاه قضایی می خواهیم که شعبی را به صورت اختصاصی برای بررسی و رسیدگی به تخلفات آموزشی از جمله تخلفات آموزشگاه های علمی آزاد در نظر بگیرد تا این شعب ویژه با در نظر گرفتن شرایط خاص حاکم بر نظام آموزش و پرورش و حساسیت های موجود و با رویکردی علمی و فرهنگی و تربیتی به قضاوت در این زمینه بپردازند. بنا بر گزارش خبرنگار ما ، هفته گذشته جلسه ای برای بررسی این موضوع بین مسوولان ذی ربط در آموزش و پرورش و مسوولان دادگستری استان تهران تشکیل شده است اما هنوز مشخص نیست آیا این خواسته آموزش و پرورش محقق می شود یا خیر؛ اما سوال اساسی این است که آموزشگاه های متخلف بویژه آموزشگاه های معروفی که بعضا در تیررس آموزش و پرورش قرار می گیرند ، چرا با عنوان متخلف شناخته می شوند؛ مدیر روابط عمومی معاونت مشارکت های مردمی وزیر آموزش و پرورش که در آخرین مصاحبه مطبوعاتی معاون وزیر پس از آغاز سال تحصیلی ، با صدای بلند از آمادگی برای انجام هر نوع گفتگوی اختصاصی با مسوول مربوطه اش ، خبرنگاران را مطلع کرد ، در طول روزهای گذشته ضمن این که از ایجاد هرگونه ارتباط برای گفتگو با حیدری خودداری کرد ، خود در پاسخ به این سوال که چرا این آموزشگاه ها متخلف شناخته می شوند، گفت : این نوع آموزشگاه ها ضوابط آموزش و پرورش را رعایت نمی کنند و براساس گزارش های مردمی مبنی بر رعایت نکردن مسائل فرهنگی ، عدم برگزاری کلاسهای جداگانه برای دختران و پسران و رعایت نکردن موازین اخلاقی و همچنین تعرفه های بالا پس از تایید بازرسان آموزش و پرورش ، متخلف شناخته می شوند. براساس این توضیحات ، مشخص می شود که عمده دلایل ذکر شده برای لغو موافقت اصولی آموزشگاه ها، دلایلی خارج از گرایش های آموزشی مردم است و این دلایل پاسخی روشن در مقابل استقبال مردم از برخی از این آموزشگاه ها قرار نمی دهد. اما پاسخ مسوولان آموزش و پرورش در مقابل این بحث ، این است که مردم اگر بدانند این آموزشگاه ها مبالغی خارج از مقررات و بیشتر از حد معمول می گیرند، قطعا به سمت آنها نمی روند. این در حالی است که معاون مشارکت های مردمی وزیر آموزش و پرورش در مقابل استدلالی مشابه برای گرفتن شهریه های بالا از سوی مدارس غیرانتفاعی می گوید، به هر حال مردم با رضایت به مدارس غیرانتفاعی شهریه می دهند. برداشت دیگر از این پاسخ ، این است که مردم همچنان که با رضایت به مدارس غیرانتفاعی شهریه های بسیار گران می پردازند ، تعرفه بالای این آموزشگاه ها را نیز می پذیرند اما... به نظر می رسد پاسخ دقیق تر را باید درون نظام آموزش و پرورش و گرایش بیش از حد این نظام به مقوله ای به نام کنکور جستجو کرد. آموزش و پروش در طول چند دهه آنچنان درون خود به تقویت سیستم مدرک گرایی بدون کمترین خلاقیتی روی آورد که نتوانست از پس توقعات رشدیافته در مقابل امکانات محدود خود و محدودیت در پذیرش کنکور برآید و به مرور با ضعف ساختار آموزش در بخش نیروی انسانی (معلم) و امکانات آموزشی و در مقابل رشد روزافزون تقاضا برای ورود به کنکور ، عرصه را برای گسترش نظام آموزش علمی آزاد فراهم کرد. آیا تشکیل شعب ویژه قضایی برای مقابله با تخلفات این آموزشگاه ها تا زمانی که هدف اصلی آموزش و پروش و تمام راههای آن به کنکور ختم می شود ، مرهمی برای مقابله با رشد روزافزون آموزشگاه های آزاد خواهد بود؛ پاسخ منفی به این سوال را شاید مسوولان آموزش و پرورش بهتر از همه می دانند.