تبعات تبدیل آمریکا به بزرگ‌ترین تولید‌کننده نفت جهان

به گزارش بلومبرگ، آخرین باری که تولید نفت آمریکا به 10 میلیون بشکه در روز رسیده بود، ریچارد نیکسون در کاخ سفید بود. اولین بحران نفتی هنوز آمریکایی‌ها را نترسانده و آنها را وادار به خرید خودروهای تویوتا نکرده بود و شکست هیدرولیکی (عملیات تولید نفت شیل) یک تکنیک آزمایشگاهی بود که تعداد معدودی از مهندسان در تلاش بودند آن را گسترش دهند. آن موقع سال 1970 بود و قیمت هر بشکه نفت یک دلار و 80 سنت بود. تقریبا 5 دهه بعد، و در شرایطی که قیمت هر بشکه نفت در حدود 65 دلار است، تولید نفت آمریکا بار دیگر در حال رسیدن به رقم 10 میلیون بشکه است. این یک گام بزرگ در راستای تحقق رویایی است که یک نسل قبل دور از دسترس به نظر می‌رسید و آن تبدیل شدن آمریکا به بزرگ‌ترین تولید‌کننده نفت جهان تا پایان سال جاری میلادی است. در صورت محقق شدن این امر، آمریکا گام بزرگی به سمت خودکفایی انرژی بر خواهد داشت. در آن صورت باید منتظر متولد شدن نظم جدیدی در حوزه انرژی بود، که تبعات مثبتی برای آمریکا خواهد داشت، اما برای بقیه جهان چندان مثبت نخواهد بود. با افزایش تولید نفت شیل، واردات نفت آمریکا از عربستان در سال گذشته به پایین ترین رقم 30 سال اخیر رسید. این تحول همچنین چین و ژاپن را نیز بیشتر به آمریکا وابسته خواهد ساخت تا خاورمیانه. همین چند سال پیش، گسترش صنعت شیل تقریبا غیرممکن به نظر می‌رسید. سعودی‌ها در اواخر سال 2014 تصمیم گرفتند با افزایش بی‌رویه عرضه و رساندن قیمت‌ها از بالای 100 دلار به زیر 40 دلار، صنعت شیل را به نابودی بکشانند. در ابتدا به نظر می‌رسید که آنها دارند موفق می‌شوند. میزان تولید نفت آمریکا از 6/9 به 5/8 میلیون بشکه در روز کاهش یافت. اما شرکت‌های شیل به جای اعلام شکست، اقدام به کاهش هزینه‌ها و استقراض بیشتر برای تداوم حفاری‌ها کردند. آنچه نتوانست شرکت‌های حفاری آمریکا را بکشد موجب قوی‌تر شدن آنها شد. این تجربه دشوار شرکت‌های شیل را به شرکت‌هایی انعطاف‌پذیرتر و سریع‌تر تبدیل کرد که اکنون می‌توانند با قیمت‌های پایین نیز به حیات خود ادامه دهند.