قطع مناسبات دیپلماتیک بغداد و تهران
رژیم پهلوی که در راستای سیاست های امریکا در جهت ژاندارمی منطقه گام برمی داشت درصدد بهبود مناسبات به کشورهای همسو با خود بود.
امضای قرارداد 1353 ش (1975 م) الجزایر رو به بهبودی می رفت اما با وقوع انقلاب اسلامی و تغییر اساسی معادلات سابق منطقه بسیاری از روابطی که در جهت اهداف امریکا بود به سردی گرایید به طوری که در فاصله یک سال و نیم بعد از پیروزی انقلاب ، وقوع حوادث متعدد و درگیری های پراکنده باعث ایجاد تنش در روابط 2 کشور ایران و عراق شد. شروع جنگ تحمیلی و حمله سراسری ارتش بعث عراق ، از نقاط عطف روابط بین 2 کشور به شمار می آید و از دیدگاه روابط بین الملل ، منشاء اثر در ارتباطات دیپلماتیک محسوب می گردد حمله عراق به جمهوری اسلامی ایران در 31 شهریور 1359 ، اگر چه نقطه اوج این تنشها به حساب می آمد اما روابط رسمی دیپلماتیک همچنان برقرار بود و دیپلمات های دو کشور ، در طول سالهای جنگ در سفارت دو طرف باقی ماندند. هر چند این حضور در پایین ترین رده ها بود. با این حال در پایان هفتمین سال از جنگ 8 ساله ، دو کشور ، روابط سیاسی و دیپلماتیک خود را قطع کردند و دیپلمات های ایران و عراق عازم کشورهای خود شدند.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
