دانش آموزان امروز با سادگی قهرند

بی شک با شروع مهر، خاطرات و اضطراب های شب امتحان بیشتر از همیشه به یادمان می آید. زمانی که با یک کیف ساده و چند دفتر ورق کاهی و البته با دعای پدر و مادر راهی مدرسه می شدیم تا هم بیاموزیم و هم تجربه کنیم.

کد خبر: ۱۱۰۷۶۹

آن روزها شوق زیادی برای آموختن داشتیم. آن روزها همه چیز ساده و یک رنگ بود. ساده مثل درسهایمان از تصمیم کبری گرفته تا دهقان فداکار و میهن ما. اما امروزه همه چیز فرق کرده است. آن سادگی و یکرنگی جای خودش را به دنیای رنگها و چیزهای عجیب و غریب داده است. بچه های امروز دیگر با سادگی آشنا نیستند. آن روزها، گاهی حتی همان کیفهای ساده نسل به نسل می چرخید و از بین همان نسلها بود که پروفسور حسابی و دکتر ماندگارها پرورش یافتند، چرا که دغدغه بچه های آن روز آموختن بود و بس. اما نسل امروز رقابت را در به رخ کشیدن وسایل یکدیگر می دانند تا درس و آموزش. در هر حال ، با شروع فصل پاییز و آغاز مهر شور و شوق تازه ای در خانواده ها ایجاد می شود و البته اضطرابی که ناشی از شروع یک سال جدید تحصیلی است . والدین نگران آماده کردن وسایل آموزشی فرزندانشان هستند و بچه ها در شوق داشتن کیف و کتاب جدید روزهای شروع مهر را سپری می کنند.

رقابت به چه قیمتی؛

چند سالی است لوازم آموزشی و البته فانتزی زیادی در بازار وجود دارد ؛ وسایلی که بیشتر به اسباب بازی شبیه هستند تا وسایل آموزشی. از پاک کن های مدل دار گرفته تا دفترها و خطکش های رنگ و وارنگ. اکرم جعفری زرین ، کارشناس ارشد روان شناسی و رئیس مرکز مشاوره آرمان در این خصوص می گوید: وجود این تنوع زیاد در لوازم التحریرها و فانتزی بودن آنها برای بچه ها بسیار مخرب است. اگر خانواده ای توان خرید این وسایل را نداشته باشد، به دلیل حساس بودن روحیه کودکان بسیار روی آنها اثر می گذارد ؛ چرا که کودک از همان ابتدا با تفاوت ها و نداشتن ها آشنا می شود. از طرفی آنهایی که قادر به خرید این گونه وسایل هستند، به کودکانشان کمک می کنند که به جای گوش سپردن به درس ، دایم با قهرمان های افسانه ای خود همسفر شوند و تمرکز خود را از دست بدهند.

پیام هایی که پیام نیستند

یکی از مسائلی که در این زمینه نقش بسزایی دارد، پخش آگهی های تلویزیونی است. این آگهی ها، بچه ها را ترغیب می کند که از این وسایل فانتزی استفاده کنند و از طرفی هم انتخاب را برایشان مشکل می کند. اما پرسشی که در اینجا مطرح است این است که چطور می توان از دانش آموز دبستانی خواست که از این وسایل صرف نظر کند و یا چگونه می توان او را توجیه کرد که این وسایل به کار او نمی آید؛دکتر مجید فدایی ، روان شناس درخصوص استفاده دانش آموزان از لوازم آموزشی فانتزی می گوید: با خرید این وسایل برای کودکان نه تنها به آنها کمک نکرده ایم ، بلکه بیشترین آسیب را هم به آنها رسانده ایم. چرا که بچه ها با داشتن این وسایل به مرور سطح سلیقه و همین طور توقعشان بالا می رود و دیگر نمی توانند با وسایل ساده تر ارتباط برقرار کنند، از این رو دچار مشکل خواهند شد. ضمن این که با ورود هر کالای تازه ای در این زمینه وسوسه می شوند آن را نیز داشته باشند. بنابراین هم خانواده ها و هم بچه ها دچار سردرگمی و اختلاف می شوند. دکتر فدایی اعتقاد دارد استفاده کودکان از وسایل فانتزی آنها را به رویاهایشان نزدیک می کند. برای مثال ، کودکی که از کیف مرد عنکبوتی استفاده می کند، دایم خود را به جای او می بیند و با خیال پردازی هایش به آسمان رویاهایش پرواز می کند. پس با استفاده از وسایل ساده تر آموزشی هم می توان ساده زیستن را به بچه ها آموخت و هم می توان تمرکز آنها را در یادگیری افزایش داد.

چگونه جوابگوی فرزندم باشم؛

قطعا خیلی از والدین توان خرید این وسایل را برای فرزندانشان ندارند ؛ اما تفهیم کردن این موضوع آن هم با وجود سیل عظیمی که از این گونه وسایل در بازار وجود دارد، کار دشواری است. مریم افضلی ، کارشناس ارشد روان شناسی کودکان این گونه نظر می دهد: ایجاد مهارت ، خوب دیدن و خوب شنیدن یکی از اهداف اصلی آموزش در مقطع ابتدایی است . معمولا در سنین پایین هر چه عوامل مخل درخصوص یادگیری بیشتر باشد، تمرکز کودکان کمتر خواهد شد. یکی از مواردی که باعث از میان رفتن تمرکز در کودکان می شود، وجود همین لوازم های فانتزی است. وی بر این عقیده است که باید والدین را آموزش داد تا ویژگی های لوازم التحریر را بشناسند تا بتوانند آنها را درست انتخاب کنند. ضمن این که باید این مساله را هم به خاطر سپرد که بچه ها از آنجایی که تنوع طلب هستند پس از مدت کوتاهی دیگر این وسایل برایشان تکراری و عادی می شود ؛ بنابراین بهتر است از همان ابتدا یک نوع هماهنگ سازی را ایجاد کنیم. در واقع با هماهنگ کردن وسایل مورد نیاز دانش آموزان ، این مشکل را به حداقل برسانیم. این کارشناس عقیده دارد که ما باید این مشکل را از کلاسهای درس حل کنیم ؛ چرا که برخی اوقات حتی معلمان به این مساله دامن می زنند و بچه ها را در این امر حتی تشویق هم می کنند. ضمن این که وجود این همه تنوع در وسایل آموزشی کودکان گاهی آنها را به دزدیدن وسایل یکدیگر تشویق می کند ؛ چرا که می خواهند بهترین ها را از آن خود کنند. در هر حال ، بهتر است به یاد داشته باشیم که کودکانمان برای آموزش به مدرسه می روند نه برای به رخ کشیدن وسایل جور واجور خود به آنها. خیانت نکنیم ، آرزوهایشان را برآورده کنیم ؛ اما نه به هر قیمتی.