اما فوق ستاره ایرانی هیرنوین امسال گلزنی را فراموش کرده است. او تا به اینجای فصل 1092 دقیقه برای تیمش به میدان رفته و تنها 2 بار موفق به گلزنی شده است. این آمار ضعیف بهترین دلیل برای نیمکتنشینیهای زیاد رضا در رقابتهای این فصل است. او تا به اینجای فصل در هر 546 دقیقه یک گل زده است؛ یعنی تقریبا هر 6 بازی یک گل.
قوچان نژاد در 5 بازی نیم فصل اول به نیمکت هیرنوین میخ شد که از این تعداد 3 نیمکت نشینی او پی در پی بود. قوچاننژاد در مقطعی هم طی 4 هفته فقط 30 دقیقه برای تیمش بازی کرد و باعث شد نگرانیها بابت از دست رفتن جایگاه این مهاجم دوچندان شود. البته خود رضا در همان مقطع عنوان کرد نگران از دست دادن جایگاهش در تیم ملی نیست اما با ادامه این روند هیچ تضمینی وجود ندارد که رضا قوچان نژاد همچون جام جهانی 2014 در جام جهانی 2018 هم پیراهن تیم را بر تن کند.
رضا در این فصل نمایش قابل قبولی در ترکیب هیرنوین نداشت و هرگز نمرهای بالا تراز 5/6 به دست نیاورد. او در آخرین بازی سال 2017 هم از روی نیمکت نمایش تیمش را به نظاره نشست تا سال میلادی برای او دو نیمه متفاوت داشته باشد، یک شش ماه رویایی و یک شش ماه ضعیف.
با این حال شش ماه پیشرو برای قوچان نژاد سرنوشت ساز و تعیینکننده خواهد بود. رضا اگر میخواهد یکی از مسافران روسیه باشد باید یکبار دیگر روند گلزنیهایش را شروع کند و دوباره به ترکیب اصلی برگردد. جام جهانی 2017 برای این مهاجم 30 ساله قطعا آخرین جامجهانی خواهد بود. پس رضا هرآنچه در توان دارد باید در نیم فصل دوم لیگ هلند رو کند.