فشار و چانه‌زنی؛ راه حل آمریکایی- اروپایی برای مقابله با برنامه‌ موشکی ایران

بنابراین رویکردی که در حال حاضر اروپا و آمریکا در قبال برنامه‌های موشکی ایران در پیش گرفته‌اند، فشار از سوی آمریکا و چانه‌زنی از سوی اروپاست. آمریکا سعی می‌کند با نادیده گرفتن برجام و اعمال فشار بر ایران در چارچوب وضع تحریم‌ها کشورمان را تحت فشار قرار دهد، در مقابل اروپا و در راس آن فرانسه درصدد است از طریق چانه‌زنی با ایران برای طرح موضوع موشکی ایران به عنوان مساله اصلی باب مذاکره را باز کند.

اما آنها باید به این نکته توجه داشته باشند که فرق فعالیت‌های هسته‌ای ایران با موشکی در این است که امکان مذاکره در موضوع هسته‌ای وجود داشت اما برنامه‌های موشکی جزو منافع حیاتی ماست و به صورت مستقیم به امنیت ملی‌مان مربوط می‌شود و به همین دلیل نمی‌توان در مورد آن مذاکره کرد. هیچ کشوری در مورد خلع سلاح خود مذاکره نمی‌کند. چرا که خلع سلاح به معنای قدرتمندی طرف مقابل است. بنابراین باید برای اروپا روشن کنیم که توانمندی ما تهاجمی نیست.

توانمندی ایران دفاعی و متناسب با تهدیدات منطقه‌ای و بیرون از منطقه است، بنابراین افزایش قدرت نظامی حق کشورمان است. تجربیات هم نشان می‌دهد رفتار ما تدافعی است، این موضوع در بخشی از اروپا پذیرفته شده است اما‌ کشورهایی که تحت تاثیر آمریکا قرار دارند سعی می‌کنند توانمندی ایران را تهاجمی جلوه دهند.

در بخشی از اروپا، توانمندی دفاعی را واکنش طبیعی می‌دانند چرا که آنها شاهد بودند در جنگ تحمیلی همه دنیا یک سو و ایران در سوی دیگر بود اما در عین حال کشورمان مورد تحریم تسلیحاتی واقع شده بود. از این رو ایران برای دفاع از خود ناچار در حرکت به سمت پیشرفت‌های تسلیحاتی است.

بنابراین رفع سوءتفاهمات در این چارچوب می‌تواند مفید باشد که البته صرفا باید در چارچوب گفت‌وگوی غیررسمی میان ایران و اروپا صورت گیرد و نباید نشانه‌ای به طرف مقابل مبنی بر تمایل ایران بر مذاکره در مورد موضوعات موشکی داده شود. تنها انعطاف ایران در این رابطه گفت‌وگوی غیررسمی برای رفع سوءتفاهم‌ها در ذهن اروپا باید باشد.

دکتر نوذر شفیعی

استاد دانشگاه