به احترام جوانان دلاور مشهدی که قله «کول جنون» را با موفقیت فتح کردند، تمام قد میایستیم و برای آنان فاتحه میخوانیم.
خانمها اکرم حقانی و مهشید جوان محمدی هم میتوانستند مانند فرخنده صادق و لاله کشاورز فاتح اورست شوند و برای کشور افتخار کسب کنند، ولی مقدر نشد.
این گروه در بازگشت به دلیل برف و کولاک شدید، راه را گم کردند و در مسیر ناشناخته به آبشارهای یخی صعبالعبور میرسند که ظاهرا به دلیل سردی هوا و یخزدگی و ریزش احتمالی بهمن، جان خود را از دست میدهند.
برخی از اعضای گروه، سابقه صعود به قلههای معروف و بالای 8000 متر را در کارنامه خود داشتهاند. همیشه برای کوهنوردان اینچنینی احترام خاصی قائل بودهام. آنها انسانهای بزرگ و شجاعی هستند.روحشان شاد!
پینوشت
کوهنوردی یک ورزش جمعی است. قبلا در این باره نوشتهام. منتها معنای جمع، وسیعتر از اعضای یک گروه است.
خطای بزرگ این گروه عدم هماهنگی با دستگاههای ذیربط و شاید هم کم توجهی به برخی هشدارهای آنان بوده است. در آموزشهای مدیریت، همواره سازمان با محیط پیرامونی خود قابل تعریف و تحلیل است. ارتباط سازمانی با محیط که از آن به سیستم دینامیک (پویا) در مدیریت نام برده میشود، بههمان اندازه مهم است که ارتباطات درون سازمانی برای رسیدن به اهداف!
این تجربه تلخ باید در کارنامه پرافتخار فدراسیون کوهنوردی کشور بدرستی ثبت و ریشهیابی شود. برنامههای سنگین بخصوص در زمستان حتما باید با کسب اطلاعات کامل، بویژه اوضاع جوی و با همکاری نهادهای مسئول صورت گیرد. این یک اصل است. اصل کوهنوردی حرفهای!