نفتهای ترش ممکن است سمی و دارای خاصیت فرسایندگی باشند بویژه اگر میزان بالایی از سولفید هیدروژن در آنها وجود داشته باشد به همین دلیل پیش از بارگیری نفت ترش در نفتکشها باید سولفید هیدروژن آنها زدوده شود. از آنجا که هزینه استحصال فرآوردههای نفتی کمگوگرد مثل بنزین از نفتهای ترش بیشتر است، عموما از آنها برای تولید فرآوردههای نفتی سنگین تر همچون گازوئیل و نفت کوره استفاده میشود. این موضوع باعث میشود نفتهای ترش قیمت پایینتری از نفتهای شیرین داشته باشند.
ریشه اصطلاحهای ترش و شیرین به قرن نوزدهم میرسد. در آن زمان برای تشخیص مرغوبیت نفت مقدار کمی از آن را مزه میکردند و چون نفتهای کمگوگرد مزهای نسبتا شیرین و مطبوع داشتند، به نفت شیرین معروف شده و نفتهای دارای گوگرد بالا که مزه نامطبوعی داشتند، به نفت ترش معروف شدند.
نفتهای وست تگزاس اینترمیدیت و برنت که به عنوان مرجع قیمتگذاری نفت در سطح بینالمللی محسوب میشوند، هر دو نفتهای سبک و شیرین هستند. در بین نفتهایی که به عنوان شاخص قیمت نفت در نظر گرفته میشوند، نفت خام دبی و نفت خام عمان از نوع نفت ترش هستند.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)