اما دختران فراتر از انتظار

مسابقه‌ها با 1710 کاراته‌کا از 109 کشور، نشان از کمیت خوبی دارد و با توجه به المپیکی شدن کاراته باید گفت، تیم‌ها لااقل در رده امید با سرمایه‌گذاری خوبی وارد رقابت‌ها در تنریف اسپانیا شدند.

تیم ملی دو سال قبل در نهمین دوره این رقابت‌ها با یک طلا، یک نقره و هشت برنز هفتم شده بود، اگرچه در این دوره کیفیت مدال‌ها بهتر و عنوان کلی کسب شده بالاتر از دو سال قبل بود، اما نمی‌تواند نتایج ضعیف برخی رده‌ها را توجیه کند.

در نگاه کلی باید گفت، در بخش پسران در دو رده نوجوانان و امید در مجموع با کسب دو مدال برنز، کارنامه ضعیفی برای کاراته ثبت شد. کاراته‌کاهای ما به لحاظ بدنی و فنی هم سطح رقابت‌های جهانی تمرین نکرده بودند و در رده امیدها یا همان زیر 21 سال، تیمی باتجربه داشتیم که در برخی اوزان، اسیر حوادث رایج در رقابت‌های جهانی شد و در برخی اوزان، کاراته‌کاها عملکرد فنی ضعیفی داشتند.

موفق‌ترین تیم در بخش پسران، جوانان بود که سه مدال طلا، نقره و برنز از پنج وزن را به دست آورد.

در بخش دختران شرایط متفاوت بود. در رده نوجوانان و جوانان تیم تحت هدایت فرحناز ارباب روزنه امیدی باقی نگذاشت. حذف همه کاراته‌کاهای بخش کومیته و نرسیدن به سکوهای قهرمانی، نگرانی زیادی را سبب شده است.

برخلاف تیم‌‌های نوجوانان و جوانان، تیم‌ امید دختران فراتر از انتظار بود. رسیدن دو کاراته‌کا به فینال اوزان 50ـ و 55ـ کیلوگرم و کسب یک نشان طلا و یک نقره در تاریخ کاراته ایران بی‌سابقه بود.

آویشن باقری و سارا بهمنیار، دو کاراته‌کای گیلانی اگر به همین روند ادامه دهند، به کلاس جهانی می‌رسند. در بخش کاتا در مجموع سه مدال برنز به دست آمد که یک مدال قطعی را به دلیل دیررسیدن صادقی به تاتامی از دست دادیم. فاطمه صادقی به دلیل برخی بی‌نظمی‌های مسئولان برگزاری در روز نخست مسابقات همانند برخی کاراته‌کاها از کشورهای دیگر از جمله امارات به تاتامی مسابقه نرسید، اما نمی‌توان نقش مربی اعزامی را نادیده گرفت. متاسفانه هم زحمات یک دختر آینده‌دار به هدر رفت و هم مدالی باارزش.