حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
آرژانتینیها که روزگاری مارادونا را بهعنوان منجی میپرستیدند، چشم به جادوی مسی داشتند؛ اما انگار در این روزهای بحرانی، چوب جادوی او هم گم شده بود. اوضاع آنقدر بحرانی شده بود که مردم آرژانتین به پنجم شدن و بازی پلیآف با اقیانوسیه هم راضی شده بودند. کلمبیا و پرو دو رقیب آرژانتین برای صعود با هم بازی داشتند و شیلی (رقیب سوم) هم باید در خانه برزیل بازی میکرد. آرژانتین برای گرفتن بلیت روسیه باید در خانه اکوادور به پیروزی میرسید. نتیجهای که آرژانتین قهرمان جهان در زمان مارادونا هم به آن نرسیده بود. 57 سال بود که اکوادور در خانهاش به آرژانتین نباخته بود و همین، طلسم بازی را سنگینتر میکرد. بازی که شروع شد، دنیا پیش چشم مردم آرژانتین تیره و تار شد. ایبارا در همان دقیقه اول گل اکوادور را زد تا آرژانتینیها را خانه خراب کند. جشن گل اکوادوریها درست کنار نیمکت آرژانتین و مقابل قیافههای در هم و گرفته بازیکنان نیمکتنشین برگزار شد. پارادوکس شادی و غم که نمونهاش را در فوتبال زیاد دیدهایم.
رسانههای آلبی سلسته که پیش از بازی با کلماتی مانند معجزه به استقبال بازی رفته بودند، حالا دیگر فقط منتظر یک معجزه واقعی بودند. آنها میدانستند اگر مسی لباس رزم بپوشد، میتواند تاریخ را عوض کند. حتی سامپائولی در کنفرانس خبری پیش از بازی وقتی گفت فردا هنرنمایی مسی را میبینید، در دلش آرزو میکرد کاش آن اتفاق بزرگ بیفتد و مسی همانی شود که کودک، جوان و پیر در آرژانتین آرزویش را دارند... و آن اتفاق بزرگ افتاد. مسی تمام این نگاههای مضطرب و دلهرههای کشنده را در وجود مردمش دیده بود. همین نگاه پر از توقع و همین بار سنگین مسئولیت، کمر این ابر ستاره را خم کرده است... ماشین جنگی مسی راه افتاد. او یک جنگجوی بزرگ بود، اما نه آشیل تروا بود و نه گلادیاتور ریدلی اسکات که در پایان فیلم بمیرد. شمشیر زد و کشورش را یک تنه نجات داد. ثمره گل دقیقه 11 او نتیجه مساوی بود و زیاد به چشم نیامد؛ اما گلهای انفرادی او در دقایق 18 و 62 برای مردم آرژانتین طعم عسل داشت. پایان روزهای نحس التهاب. بخصوص چیپ استثنایی دقیقه 62 و شادی گل سوم که جشنش کنار همان نیمکت آرژانتین برپا شد. درست در همان نقطه اما 61 دقیقه دیرتر. این بار راهراهها در آسمان بودند و زردها روی زمین.
شیلی در خانه برزیل با 3 گل باخت و کلمبیا و پرو در دیداری که حالا کمی بوی تبانی میدهد به تساوی یک بر یک رضایت دادند تا آرژانتین سوم شده و شیلی حذف شود. شیلی اگر به جای شکست 3 بر صفر شکستی 2 بر یک را هم تجربه میکرد شاید به جام جهانی میرسید؛ اما شیلی که در دو فینال کوپاامهریکا تیغ به صورت آرژانتین کشید، این بار چهره زشت فوتبال را دید... مسی آرژانتین را به طور مستقیم با بلیتی یک نفره به جام جهانی 2018 روسیه برد؛ اما خورخه سامپائولی در پایان بازی گفت: «مسی جام جهانی را به آرژانتینیها بدهکار نبود، بلکه این فوتبال است که جام جهانی را به مسی بدهکار است» شاید حق با سرمربی است؛ اما این تیم برای آن که مانند چهار سال قبل به فینال برسد و برای آن که قهرمان شود باید تیمتر و بهتر شود. حیف این تیم که جز مسی بازیکنی ندارد و این مسئولیت شاید برای شانههای مسی کمی سنگین باشد. شاید زیباترین جمله را اوله نوشت: «مسی آرژانتین را به جام جهانی برد تا به همه ثابت کند وقتی که او هست، دیگر نیازی به
معجزه نیست».
مسی: ناعادلانه بود اگر صعود نمیکردیم
لیونل مسی کاپیتان آرژانتین پس از تحریم یک ساله رسانهها، دوباره با آنها صحبت کرد و صعود تیمش به جام جهانی را حق این تیم دانست: با توجه به تمام کارهایی که در مرحله انتخابی انجام داده بودیم، انصاف نبود که ما به جام جهانی صعود نکنیم. این گروه از بازیکنان لایق حضور در جام جهانی بودند.
مسی با ابراز نارضایتی از شروع ضعیف همتیمیهایش در بازی برابر اکوادور ادامه داد: ما در این بازی کار را برای خودمان سختتر کردیم، چون شروعمان ضعیف بود. انجام یک بازی با شرایطی که ما داشتیم؛ آن هم درحالی که در دقیقه نخست گل خوردهاید کار آسانی نیست، اما خوشبختانه همه چیز ختم به خیر شد.
کاپیتان تیم ملی آرژانتین در پایان از رسانههای کشور خواست که به او و همتیمیهایش برای ساختن تیمی متحد و یکپارچه که شانس کسب موفقیت در جام جهانی 2018 روسیه را داشته باشد، کمک کنند.
او اظهار کرد: حفظ اتحاد برای اینکه تیم ملی موفق باشد بسیار مهم است. وقتی همگی دست به دست هم دهیم، کارها آسانتر میشود.
سامپائولی: مسی بهترین بازیکن تاریخ است
خورخه سامپائولی، سرمربی آرژانتین پس از پیروزی 3 بر یک شاگردانش در اکوادور و صعود مستقیم به جام جهانی 2018 روسیه از کاپیتان تیمش به شیوهای خاص قدردانی کرد: مسی بهترین بازیکن تاریخ است. من در آخرین صحبتی که قبل از بازی با بازیکنانم داشتم، از آنها خواستم هرطور که میتوانند به مسی کمک کنند به جام جهانی برویم. امیدوارم که با گذر زمان بتوانیم یک گروه جنگنده و آماده برای رقابت در جام جهانی بسازیم. از نقشی که برای آماده کردن این تیم برای کسب این پیروزی مقتدرانه داشتم، خوشحالم و احساس رضایت میکنم. این پیروزی متعلق به بازیکنان ماست، چون آنها بودند که شرایطی سخت را تحمل کردند. در ضمن ما برای دومین بار در تاریخ در خاک اکوادور پیروز شدیم.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....