قدرت‌نمایی در برابر غرب

نکته جالب تشکیل این گروه که قرار بود در برابر اقتصاد غرب یعنی آمریکا و اروپا قرار گیرد، این است که پیش‌بینی اولیه تشکیل این گروه توسط یک شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکایی مطرح شد. شرکت گلدمن ساکس در سال 2001 میلادی پیش‌بینی کرد، چهار کشور چین، هند، روسیه و برزیل تا سال 2010 میلادی در مسیر توسعه اقتصادی قرار گرفته و دارای بالاترین نرخ رشد اقتصادی خواهند بود و اقدام به تشکیل یک اتحادیه جدید خواهند کرد.

این شرکت، پیش‌بینی خود را از وضعیت آینده اقتصادی دنیا منتشر کرد و جیمز اونیل، اقتصاددان انگلیسی همکار با این موسسه بود که سال 2001، از واژه بریک (اتحادیه کشورهای برزیل، روسیه، هندوستان و چین) استفاده کرد و آنها را اقتصادهای بسیار پرقدرت نیمه اول قرن 21 دانست. او به عنوان یک بانکدار و سرمایه‌گذار از گلدمن ساکس، قانع شده بود که ایالات متحده و اروپا پس از حملات تروریستی 11 سپتامبر 2001 دچار افت اقتصادی می‌شود.

ابتدا این گروه بریک نام داشت، اما پس از پیوستن آفریقای جنوبی، به بریکس تغییر نام یافت. هرچند اعضای گروه بریکس همگی غیر از روسیه در رده کشورهای در حال توسعه یا اقتصادهای در حال ظهور هستند اما عموماً به واسطه اقتصادهایی با رشد پرشتاب و فراگیر و نفوذ تأثیرگذار بر امور جهانی و منطقه‌ای از دیگر کشورها متمایز می‌شوند. بریکس نمایانگر نیمی از جمعیت جهان است و بیش از یک چهارم قدرت اقتصادی دنیا را در اختیار دارد.

اولین اجلاسیه گروه بریک، 16 ژوئن 2009 در روسیه برگزار شد. در این اجلاسیه، کشورهای عضو بریک بر موضوعاتی نظیر روش‌های بهبود وضعیت اقتصادی و اصلاح نظام مالی جهان متمرکز شدند . همچنین این کشورها درخصوص برقراری روابط پولی و تجاری نزدیک با یکدیگر و ایفای نقش مؤثر و بیشتر در امور اقتصادی جهان به بحث و تبادل نظر پرداختند.

نکته قابل توجه کشورهای بریکس، پرجمعیت بودن آنها از یک طرف و از طرف دیگر، داشتن منابع طبیعی و وسعت قابل توجه است. همچنین آنها دارای بالاترین رشد اقتصادی بین سایر کشورهای جهان هستند.

به هر حال هدف از ایجاد بریکس، ارائه یک مدل همکاری اقتصادی مشترک در جهان است که البته تاکنون در نتیجه همکاری بین کشورهای مختلف جهان، سازمان‌های مشابهی شکل گرفته، اما ویژگی بریکس نسبت به سازمان‌های دیگر، رشد پرشتاب اقتصادی اعضای آن است.

نکته حائز اهمیت بلوک جدید اقتصادی جهان یعنی کشورهای بریکس این است که آنها نه تنها در شاخص‌های کلان اقتصادی همسو هستند، بلکه برخی شاخص‌های سیاسی و سیاست خارجی آنها نیز همسو است و تلاش گروهی برای حل و فصل مناقشات سیاسی جهان دارند.