پایان کار سبک های قارچ گونه

ورزشهای رزمی ایران با وجود سهم عمده ای که در افتخارآفرینی ها و درخشش سرزمین ایران در مسابقات بین المللی و جهانی داشته اند، اما به دلیل بروز برخی مشکلات نتوانسته اند جایگاه واقعی و مردمی خود را به دست آورند.

کد خبر: ۱۰۶۸۹۳

این قبیل مشکلات که متاسفانه رویکرد عمومی و اقبال جامعه را نیز دچار تردید و ناامیدی کرده است ، از درون رشته های رزمی نشات می گیرد. جایی که در این سالهای اخیر منشا اختلافات و مشکلات ورزشهای رزمی بوده است.
بی تردید بزرگترین مشکل ورزشهای رزمی را باید اختلافات و درگیری های خانوادگی دانست که همواره برای ورزشهای رزمی حکم بازدارنده و حتی منفی داشته است. این مشکلات که در ورزشهای ژاپنی و چینی و سبکهای تحت پوشش آنان بیشتر خودنمایی می کند، حتی در بخش همگانی ورزشهای رزمی نیز نقش منفی خود را نشان داده و دیگر کمتر خانواده ای است که به یک سبک یا رشته رزمی اعتماد پیدا کند و در نتیجه فرزندان خود را برای فعالیت در این رشته ها مجاب کنند.
اختلافات در رشته ها و سبکهای رزمی از آنجایی شروع شد که سالها پیش فدراسیون ورزشهای رزمی که متولی سبکهای رزمی چینی بود، بدعتی به نام تولید قارچ گونه سبکهای رزمی را آغاز کرد که نتیجه ای جز منافع مالی و اقتصادی برای برخی مسوولان نداشت . البته فدراسیون کاراته نیز در این راه سهیم بود که البته تنها به دلیل این که مسابقات این فدراسیون جنبه رسمی و بین المللی داشت ، چندان در دامان اختلاف گرفتار نشد. در این شرایط بود که مشکلات و تخلفات مختلف سبکهای رزمی هر روز ابعاد تازه تری به خود می گرفت و بواقع سبکهای زیرزمینی هر روز گسترده تر می شدند. این مشکل که معلول پدیده ای به نام حق شارژ بود، باعث شد فدراسیون های رزمی و کاراته بیشتر به دنبال مسائل داخلی خود بروند تا افتخارآفرینی بین المللی.
کار تا آنجا پیش رفت که برخی از مسوولان ورزش و تعدادی از رسانه ها نیز با این جریان یکی شدند و مشکلاتی را برای رشته های رزمی پدید آوردند. حالا پس از گذشت حدود یک سال از حضور مهندس محمد علی آبادی بر مسند سازمان تربیت بدنی باید شاهد تحولات و اصلاحات عظیم در رشته های رزمی باشیم.
چندی پیش علی آبادی از تکثیر و تکثر سبکهای رزمی ابراز نگرانی و اعلام کرد سبکهای رزمی براحتی مورد پذیرش فدراسیون های کاراته و رزمی قرار نگیرند. این اقدام مهندس علی آبادی را باید به فال نیک گرفت و از آن بخوبی استقبال کرد ؛ چراکه در این صورت مشکلات درونی و بیرونی سبکهای رزمی به حداقل می رسد و سودجویان قادر به مشکل آفرینی برای جوانان و علاقه مندان ورزش نخواهند بود.
با این حال ، این طرح مستلزم این است که کمیته های فنی و کارشناسانه برای بررسی وضعیت و فعالیت های سبکهای موجود تشکیل شوند و سبکهایی را که نتیجه ای جز منافع مالی و تبلیغاتی برای متولیان خود ندارند، تعطیل کنند و در این میان سبکهایی که شایستگی ، فعالیت مثبت و سازنده در داخل کشور و درخشش در میادین بین المللی دارند، مورد حمایت قرار گیرند تا ورزشهای رزمی بیش از این از مشکلات داخلی و خانوادگی ضربه نبینند.