رانش زمین، «تلخاب» را تهدید می‌کند

به گزارش مهر، اردیبهشت 95 بود که قسمتی از زمین‌های کشاورزی منتهی به منازل مسکونی روستای تلخاب در بخش هندمینی از توابع شهرستان بدره رانش کرد و حفره‌ای ایجاد شد که دلهره و نگرانی زیادی برای اهالی روستا ایجاد کرد.

این محوطه در پایین دست بدنه سد سیمره و روبه‌روی جایگاه احداث نیروگاه برق آن ایجاد شد و بیم اهالی روستا از پیشروی آن و بروز حوادث ناگوار است که تاکنون اقدام مناسبی برای رفع این نگرانی‌ها صورت نگرفته است.

معاون استاندار ایلام در این باره به مهر گفت: مدیریت سد و نیروگاه سیمره مسئول رسیدگی به رانش زمین در روستای تلخاب است.

شاپور پولادی با اشاره به بررسی‌های فنی اظهار کرد: مطالعات و بازدید‌های فنی در این باره انجام شده و دو جلسه با حضور مسئولان استانی و شهرستانی و همچنین مسئولان سد سیمره در استانداری انجام شده است.

وی افزود: براساس گزارش کارشناسی تیم فنی بازدیدکننده از محل رانش و گزارشات آزمایشگاه فنی مکانیک خاک عامل رانش زمین روستای تلخاب ناشی از تحریکات و اقدامات عمرانی سد در حین عملیات ساخت بوده است.

پولادی ادامه داد: مکاتبات لازم با سد سیمره صورت گرفته و مسئولیت مقاوم‌سازی رانش و تمامی اقدامات لازم در آن محل باید از طریق این مدیریت انجام شود که طرح لازم و نامه مکتوب رسمی به آنان ارائه شده است و اگر اقدامی صورت ندهند و حادثه‌ای رخ دهد، مسئولیت برعهده مدیریت سد سیمره است.

بخشدار هندمینی هم در این باره گفت: در همان روز وقوع رانش اقدام به تهیه گزارش‌های لازم کرده و مستندات مورد نیاز با حضور مسئولان جهادکشاورزی تهیه شده است.

مهرداد کریمی افزود: در پیگیری‌های بعدی نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی، مدیرکل بنیاد مسکن انقلاب اسلامی ایلام، مدیرکل بحران استانداری و اعضای شورای فنی از محل حادثه بازدید داشته و آزمایشات لازم صورت گرفته است. وی در تشریح روند بررسی کارشناسی موضوع رانش زمین اظهار کرد: اکیپ لرزه نگاری برای ایجاد گمانه، تعیین نوع خاک، فرسایش و عمق رانش به محل اعزام شده‌اند و با وجود اعلام مسئولان ارشد استانداری ایلام، سد سیمره باید به موضوع رسیدگی کند.

دهیار روستای تلخاب هم در این باره تصریح کرد: بلافاصله پس از وقوع حادثه، هماهنگی‌های لازم صورت گرفت و مراتب نگرانی اهالی روستا بابت احتمال تکرار رانش زمین به مسئولان امر تذکر داده شده است.

مهتاب رضایی افزود: با توجه به نزدیک بودن محل حادثه به منازل مسکونی و ترک خوردگی‌های شدید در دیوارها، کوچه و خیابان‌های روستا ترس و نگرانی دائمی در اهالی روستا وجود دارد که با توجه به این‌که تمکن لازم را ندارند قادر به مهاجرت از روستا نیستند و در همین وضعیت به زندگی روزمره خود ادامه می‌دهند.