حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اصولا رشد اقتصادی یک متغیر سیاسی است و کاری با مردم ندارد و نشاندهنده رفاه و آسایش و تولید و اشتغال و پیشرفت فناوری نیست. به بیان بهتر میتوان گفت نوعی متغیر است که دولتمردان میتوانند روی آن تمرکز کنند و بگویند ما از چنان قدرتی برخوردار هستیم که میتوانیم اقتصاد را به این سمت و سو هدایت کنیم.
بنابراین بستگی دارد که ما چه هدفی را دنبال کنیم. اگر هدف تولید و اشتغال است ربطی به رشد اقتصادی ندارد. رشد اقتصادی معنای رشد اشتغال نبوده بیشتر نشانگر این است که مصرف و هزینهها و مهمتر از آن نقدینگی رشد داشته است. در این شرایط هرچه مصرف بیشتر شود نقدینگی هم بالاتر رفته و رشد اقتصادی را ایجاد میکند. اگر بخواهم این موضوع را عامیانهتر بیان کنم باید گفت که هرقدر نقدینگی زیاد شود رشد اقتصادی بالا میرود و دولت میتواند آن را به عنوان یک دستاورد اقتصادی برای خود به حساب بیاورد. از جمله مولفههای موثر در رشد اقتصادی هزینههای فرهنگی، آموزشی، نظامی و هزینههای بروکراسی، عدم کارایی و سوءمدیریت است که هرکدام اثر جداگانهای روی رشد اقتصادی دارند و ایفاکننده نقش مهمی هستند.
دکتر محمدقلی
اقتصاددان
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....