درخشش در المپیک کوچک

محسن آشوری دبیر فدراسیون کاراته سطح رقابت‌های جهانی را حتی بالاتر از کاراته در المپیک می‌داند. او در خصوص عملکرد تیم ملی در بازی‌های جهانی گفت: قابلیت و ظرفیت کاراته ایران وصف‌ناشدنی است اما آن چیزی که کاراته ایران را اذیت می‌کند نبودن زیرساخت‌ها و اسپانسر است. کار بزرگ و نتیجه دلخواه و درخشان به حرکت بزرگ و قدرتمندی نیاز دارد. بچه‌های ما از بازی‌های جهانی 2012 فرانسه در کورس مسابقات قرار گرفتند و در مسابقات مختلف مانند جهانی فرانسه، آلمان و اتریش، مسابقات‌ مختلف کاراته وان و همچنین مسابقات آسیایی متعدد شرکت کردند و با وجود این‌که خسته بودند اما جانانه در میدان بازی‌های جهانی کاراته جنگیدند.

دبیر فدراسیون با اشاره به این‌که بازی‌های جهانی کاراته عصاره و چکیده کاراته جهان است، ادامه داد: بهترین و قوی‌ترین‌ها در این مسابقات حضور دارند. من به جرات می‌توانم بگویم سطح این مسابقات از نظر فنی به مراتب سخت‌تر از المپیک است. سطح مسابقات المپیک مانند بازی‌های جهانی کاراته نیست و فقط حساسیت‌های خاص المپیک در آن وجود دارد .

طلا بعد از 36سال

در رقابت‌های کاراته بازی‌های جهانی لهستان هر چهار کاراته‌کای ایران فینالیست شدند و این نشان می‌دهد کاراته ایران قدرتمند و قابل احترام در دنیاست.

ذبیح‌الله پورشیب یکی از این فینالیست‌ها بود که با قهرمانی روی تاتامی به آرزوی 36 ساله کاراته ایران خاتمه داد و با طلا بازی‌ها را ترک کرد.او گفت: بچه‌ها واقعا عالی کار کردند و حق همگی طلا بود اما نقره این بازی‌ها هم ارزش زیادی دارد.

قهرمان بازی‌های جهانی کاراته با اشاره به حریفانش در لهستان ادامه داد: آراگا کاراته‌کایی باهوش و کاملا حرفه‌ای است و تمام فکر و تلاش من برای برتری مقابل او بود. می‌دانستم سخت‌ترین حریفم آراگاست و بازی‌های قبلی نیز که مغلوب او شده بودم بسیار نزدیک بود. بارها دیدارهای ما مساوی شده بود که در این شرایط داوران به او رای داده بودند و اختلاف ما همیشه یک امتیاز بود. با این‌که این بار نیز یک امتیاز عقب افتادم اما توانستم دو امتیاز کسب کنم و برنده مسابقه باشم.

پورشیب درباره داوری‌ها گفت: درمجموع خوب بود اما در برخی صحنه‌ها نیز تاثیرگذار بود و چند امتیاز بچه‌های ما را نادیده گرفتند.

نقره‌ای به ارزش طلا

نادیده گرفتن حق بچه‌های ایران توسط داوران را باید در پیکار حمیده عباسعلی در فینال جست و جو کرد که ذبیح‌الله پورشیب به آن اشاره کرده است. حمیده عباسعلی با اشاره به این‌که بازی‌های جهانی کاراته هر چهار سال یک بار برگزار می‌شود و یک المپیک کوچک زودرس است، گفت: من در فینال با آشنایی کامل به دیدار حریف ژاپنی رفتم که در هفته گذشته و در مسابقات قهرمانی آسیا با نتیجه 6 بر 2 مقابل همین حریف به پیروزی رسیدم اما اینجا و با رأی داوران، مسابقه را واگذار کردم.

عباسعلی که نقره رقابت‌ها را بر گردن آویخت با اشاره به این‌که هر کسی نمی‌تواند در این مسابقات شرکت کند و فقط قهرمانان قاره‌‌ها و نفرات اول تا سوم مسابقات جهانی اجازه حضور در این رویداد را داشتند ادامه داد: بعد از آسیب‌دیدگی، نخستین حضورم در مسابقات کومیته تیمی قهرمانی آسیا بود و بعد رقابت‌های جهانی. این مسابقات به‌صورت گروه‌بندی انجام می‌شد و بعد از صعود از گروه، ورزشکاران برای رفتن به فینال یا کسب مدال برنز تلاش می‌کردند.

سجاد گنج‌زاده، دیگر نقره‌ای این بازی‌ها با وجود ناراحتی از داوران پیکارهایش در خصوص این‌که خستگی حضور در مسابقات قهرمانی آسیا تا چه‌میزان روی عملکرد بچه‌های ایران تأثیرگذار بود، گفت: ما واقعا از لحاظ بدنی در اوج آمادگی نبودیم و با 70-60 درصد آمادگی در این مسابقات شرکت کردیم. همه ما خسته بودیم. من به شخصه وقتی بعد از مسابقات آسیایی دیدم بدنم خسته است سعی کردم به آن استراحت بدهم اما بقیه بچه‌ها احساس کرده بودند به تمرین نیاز دارند و باز هم تمرین کرده بودند. وقتی شرایط را نیز این‌گونه دیدم سعی کردم از تمام تجربه، فکر و حس خودم در مسابقات استفاده کنم تا به برتری برسم.

پسر کاراته آسیا

علی‌اصغر آسیابری، نایب‌قهرمان رقابت‌های کاراته بازی‌های جهانی لهستان درباره سطح مسابقه‌ها اعتقاد دارد با حضور بهترین‌های کاراته دنیا این رقابت‌ها در سطح کیفی بالایی برگزار شد.

او که برای نخستین بار در این رقابت‌ها شرکت کرده بود ملقب به «پسر کاراته آسیاست». آسیابری با شکست نمایندگان مصر، فیجی و برزیل نایب‌قهرمان جهان شد. آسیابری در نیمه‌نهایی یک آمریکایی را که نفر اول رنکینگ جهانی است، برد و درباره فینال گفت: پیکار نهایی را مقابل هورانوی اوکراینی باختم.