«هفت روز از تیر شصت» روی صحنه

به گزارش جام‌جم، شهلایی درباره تلاش برای جلوگیری از کلیشه‌شدن در پرداخت به موضوع شهدا، گفت: اصلی‌ترین هدفم در نگارش متن و کارگردانی آن همراه با محمد لارتی، دوری از کلیشه شدن بود. ما می‌خواستیم همه اتفاقات مستند باشد و جای خیال‌پردازی باقی نماند. این مستندات خیلی جزئی است و ممکن است برای خیلی از افراد تازگی داشته باشد و به آن پرداخت نشده است.

محمد لارتی هم در پاسخ به این سوال به عنوان یکی از کارگردانان نمایش گفت: وقتی داستانی که روایت می‌شود، قوی است و کشش دراماتیک کافی دارد، ناخودآگاه کلیشه نمی‌شود. آنهایی که در حادثه هفتم تیر بودند، انسان‌های منحصربه‌ فردی هستند. نویسنده با وسواس داستان‌ها و بخش‌هایی را انتخاب کرده که وارد کلیشه نمی‌شود.

لارتی در مورد مخاطب امروزی تئاتر و ارتباط با موضوعات این چنینی توضیح داد: موضع آن‌قدر ناب است و مخاطب برای اولین بار آن را می‌شنود و به اندازه کافی جذب می‌شود و در مقایسه با سایر آثار روز برای او جالب است و کنجکاو می‌شود و برایش ناب و تازه است.

شهلایی در ادامه در مورد علت پرداخت به موضوع شهدای هفتم تیر توضیح داد: به طور کلی به تاریخ معاصر ایران، بخصوص تاریخ اوایل انقلاب علاقه‌مند هستم. علاوه بر این فکر می‌کنم این موضوعات بسیار تازه هستند و حرف‌های زیادی برای گفتن وجود دارد و جوانان هنوز بسیاری از وقایع را نمی‌شناسند و از بسیاری حوادث بی‌خبر هستند. فکر می‌کنم ملتی که تاریخش را نداند جلو نمی‌رود و پیشرفتی نخواهد داشت.

لارتی در مورد قحطی قهرمان در دنیای درام و تاثیر هنر تئاتر برای معرفی قهرمانان کشور گفت: از شاهنامه فردوسی تا قهرمانان امروزی که گاهی گذرا معرفی می‌شود، همه می‌توانند تاثیرات مثبتی در جوانان داشته باشند. البته باید حواسمان باشد که بخوبی و جذاب آنها را معرفی کنیم. هرجا ایثار و از خودگذشتگی باشد انسان به آن جذب می‌شود و قهرمان به این دلیل که از خود می گذرد در ذهن تماشاگر جاودان می‌شود.

او درباره منابع تحقیقاتی برای نگارش «هفت روز از تیر شصت» افزود: مرجع بسیار اندکی در عرصه تاریخ معاصر وجود دارد و پرداختن به مسائل آن کار آسانی نیست. در مورد حادثه هفتم تیرماه که منابع بسیار اندک بود ما از خانواده‌های شهدای هفتم تیر کمک خواستیم، اما آنها از نتیجه کاری که می‌خواستیم انجام دهیم ناامید بودند چرا که پیش از ما ظاهرا افرادی به دنبال تولید آثاری بودند که چندان جالب از آب درنیامده است. حتی آنها گله می‌کردند که گروه‌ها آمده‌اند و عکس‌های قدیمی را گرفته‌اند و پس نداده‌اند. خوشحالم که حالا با روی صحنه رفتن این اثر خانواده شهدا که به دیدار اثر آمدند از این نمایش راضی بودند، هرچند تماشای این وقایع برایشان سخت بود، اما به هر حال تلاش ما ظاهرا به ثمر نشسته است.