ماجرای حضور بازیکنان با ملیتهای دیگر در تیم ملی یک کشور ماجرایی قدیمی است ، در همین جام جهانی اخیر هم شاهد حضور چند بازیکن بودیم که در کشور دیگری متولد شده بودند، اما پیراهنی دیگر به تن داشتند.
کد خبر: ۱۰۳۰۹۱
2 سال پیش چند بازیکن برزیلی الاصل از جمله آیلتون ، تصمیم داشتند با پذیرفتن یک قرارداد پرمنفعت ، در دور انتخابی رقابت های جام جهانی ، برای تیم ملی قطر بازی کنند، اما فیفا نپذیرفت.
آخرین شماره از مجله World Soccer درباره تاریخچه بازیکنان دو یا چند ملیتی نگاشته است که آن را از نظر می گذرانید. جام جهانی 2006 در حالی برگزاری شد که کشور فوتبال خیز برزیل چند بازیکن در تیمهای دیگر جهان داشت.
در تیم ملی ژاپن الکس ، در پرتغال دکو، در اسپانیا مارکوس سنا، در مکزیک آنتونیو نائلسون ملقب به زینیا و در تونس فرانسیلدو دوس سانتوس همگی با اصلیت برزیلی ، پیراهن تیمهای دیگر را به تن کرده بودند. آرژانتین هم گیرمو فرانکو و ماریانو پرنیا را داشت که به ترتیب برای مکزیک و اسپانیا به میدان رفتند. در این جام جهانی ، هیچ بازیکنی نبود که قبلا برای تیم ملی کشور دیگری به زمین رفته باشد، چون قانون فدراسیون بین المللی فوتبال ، فیفا آن را ممنوع کرده است. اما در سالهای دور این موضوع بسیار عادی تلقی می شد. در جام جهانی 1934ایتالیا برای اولین بار قهرمان جهان شد، اما این تیم 3 بازیکن متولد آرژانتین در ترکیب تیمش داشت. اوریوندی لقبی بود که ایتالیایی ها برای این 3 آرژانتینی به نامهای لویی میتو مونتی ، ریموندو اورسی و انریکه گویی تا در نظر گرفته بودند. ویتوریو پوتزو، مربی آن زمان ایتالیا درباره استفاده از این 3 بازیکن و پاسخ دادن به انتقادهایی که از او می شد، جمله معروفی دارد: اگر آنها می توانند برای ایتالیا بمیرند، پس می توانند برای ایتالیا فوتبال هم بازی کنند. ایتالیا بعد از جنگ جهانی هم به استفاده از فوتبالیست هایی که آن طرف دریا متولد شده بودند، ادامه داد. خوان شیافینو، بازیکنی که در فینال جام جهانی 1950 گل مساوی اروگوئه را به برزیل میزبان زد که در نهایت باعث شکست یک 2 برزیل شد، 4 سال بعد به میلان رفت و با حضور در این باشگاه ، پیراهن تیم ایتالیا را نیز به تن کرد. خوزه آلتافینی که در جام جهانی 1958 برای برزیل بازی کرده بود، در جام جهانی 1962 شیلی برای ایتالیا به میدان رفت وی نیز برای میلان بازی می کرد.
بازی در 3 تیم ملی
تنها بازیکن تاریخ فوتبال جهان که برای 3 تیم ملی مختلف به میدان رفته است ، لادیسلا و کوبالاست. او 7 بار برای چکسلواکی که موطن اصلی اش بود به زمین رفت ، سپس 3 بار برای مجارستان بازی کرد و اواخر دهه 1940 به غرب اروپا رفت و 19 بار برای اسپانیا توپ زد. او بعدها مربی تیم ملی اسپانیا شد. یوری نیکی فوروف 4 بار برای تیم مشترک المنافع جمهوری های استقلال یافته از شوروی سابق بازی کرد؛ تیمی که در یورو 92 به جای تیم شوروی سابق به میدان رفت. وی 3 بار نیز پیراهن تیم اکراین را پوشید و بعد تصمیم گرفت برای روسیه بازی کند و 55 بازی برای این تیم در نقش مدافع انجام داد. تیم قدرتمند دهه 50 و 60رئال مادرید 3 بازیکن داشت که برای بیش از یک کشور بازی کرده بودند. آلفردو دی استفانو، فرانس پوشکاش و خوزه امیلیو سانتاماریا این بازیکنان نامدار بودند. دی استفانو که هم اینک رئیس افتخاری رئال مادرید است و با بیماری سختی دست و پنجه نرم می کند، متولد بوئنوس آیرس بود و برای آرژانتین و اسپانیا بازی کرده بود ، اما او هیچ گاه نتوانست در جام بازی کند. پوشکاش سال 1954 برای مجارستان که محل تولدش بود. بازی کرد، اما سال 1962 برای اسپانیا بازی کرد. سانتاماریا 35 بار برای اروگوئه به میدان رفت ، از جمله این که سال 1954در جام جهانی برای این کشور بازی کرد و بعد 17 بازی ملی هم برای اسپانیا انجام داد که شامل جام جهانی 1962هم می شود. در نتیجه تجزیه شوروی سابق ، یوگسلاوی سابق و متحد شدن آلمان در دهه 90 ، اتفاقات دیگری هم افتاد. اولف کرستن که 49 بار برای آلمان شرقی به میدان رفته بود، 52بازی ملی هم برای آلمان متحد انجام داد. اولگ سالنکو قبل از حضور در تیم ملی روسیه در جام جهانی 94 ، یک بار برای اکراین بازی ملی انجام داده بود. او در این جام جهانی با زدن 6گل ، بهترین گلزن شناخته شد. روبرت پروزینچکی ، تنها بازیکنی است که توانسته برای 2 تیم ملی مختلف در جام جهانی گل بزند. او در جام جهانی 90 که برای یوگسلاوی بازی می کرد ، به امارات گل زد و 8سال بعد که با تجزیه یوگسلاوی ، برای کرواسی بازی می کرد به جامائیکا گل زد. 2 سال پیش ، بعد از ماجرای قطر که پیش از این آوردیم ، فیفا قانونی را به تصویب رساند که براساس آن فقط بازیکنانی که برای رده های سنی پایین تر مثل زیر 21 ساله ها برای یک کشور بازی کرده باشند، می توانند در تیم بزرگسالان کشورهای دیگر بازی کنند که البته در این زمینه آنها می بایست مدارک لازم را که ثابت کند آنها تابع این کشور دوم هستند، به فیفا ارائه کنند.
این قانون موجب شد تیم کیهیل که قبلا در تیم زیر 14ساله های ساموای غربی در اقیانوسیه بازی کرده بود، بتواند برای تیم ملی استرالیا بازی کند. تعدادی از بازیکنان تیم زیر 21 ساله های فرانسه نیز توانستند در تیمهای دیگر بازی کنند. سرشناس ترین آنها فردیک کانوته است که پس از حضور در تیم زیر 21 ساله های فرانسه ، توانست در جام ملتهای آفریقا در سال 2004 برای سرزمین پدری اش ، مالی بازی کند.