بافت تاریخی مشهد تخریب نشود

به گزارش جام‌جم، در بخشی از این نامه آمده است: در دهه‌های اخیر، وضع شهر مشهد آنچنان در حال دگرگونی است که دیگر به ‌دشواری می‏توان آن را چون شهری زیارتی بازشناخت یا حتی شباهت آن را به شهری دینی دریافت. یک دلیل اساسی این بحران، تخریب بیش از 40 درصد از بافت زیارتی ـ‌ تاریخی پیرامون حرم شریف رضوی است.

این نامه می‌افزاید: متأسفانه داعیه‌داران منافع مادی در کشور ما سال‌هاست چنان وانمود می‌کنند که پیشرفت و توسعه و رفاه و نو بودن و نو زیستن در گرو نابود کردن بافت تاریخی و نشاندن هیات‌های شهری بی‌مایه و دنیازده بر جای آن است. حال آن‏که می‌توان حفظ بافت تاریخی را با منافع متعارف و متعادل مادی گرد آورد؛ می‌توان زندگی و زیارت را آسان‌تر کرد و در عین حال همه فضای خاطره و معنویت را از میان نبرد.

نویسندگان این نامه تصریح کردند: متأسفانه برخی از مدیران، ولو با نیت خیر، در پی کسب درآمد برای شهر از طریق توریسم متداول هستند. پیداست که کسب درآمد از هر راهی شایسته مشهدالرضا نیست. تخریب محلات قدیم که مجموعه‏ای آکنده از فرهنگ دینی و ملی و شبکه‌ای درهم‌تنیده از نهادهای مدنی و هویتی‌ای چون مساجد، حسینیه‌ها، مدارس علمیه، تکایا، بیوت علما، بازارها، حمام‏ها، گذرها و دیگر کانون‏های ارزشمند بود، شیرازه هویتی شهر را گسسته است و مناره‏های هویت را در حصار برج‏های هویت‏ستیزی گرفتار کرده است.

امضاکنندگان، بااعلام هشت درخواست، از روسای قوا خواهان برآورده شدن آنها شده‌اند.

توقف فوری تخریب بافت پیرامون حرم مطهر رضوی، تشکیل کمیته ملی نجات بافت پیرامون حرم مطهر رضوی و مبنا قرار گرفتن دستورات مورخ فروردین 1386 رهبر معظم انقلاب (مد ظله العالی) مشتمل بر تذکراتی جدی و مبنایی بابت هرگونه طرح و اقدامی در بافت پیرامون حرم مطهر حضرت رضا(ع) بخشی از این درخواست‌هاست.