حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
خلوت کردن حلقه مفقوده زندگی امروز است و هنری است که مدتهاست از یادها رفته است. منظور از خلوت در اینجا فقط تنهایی و سکوت نیست. خلوت کردن میتواند به معنای گذراندن وقت با دوستان، ورزش روزانه یا انجام کاری برای دیگران باشد. خلوتکردن شامل تمدد اعصاب، فکرکردن و حتی خیلی وقتها فکر نکردن میشود. خلوتکردن فرصتی برای سکوت، تفکر یا تعمق است.
در عصر حاضر، سکوت برای همه زنان یک ضرورت است و پادزهری برای خستگی ناشی از کارهای زیاد روزانه میباشد. در سالهای آینده این ضرورت بیشتر هم خواهد شد.
1. سعی کنید چند لحظه کوتاه هم که شده با خود خلوت کنید: تحقیقات پزشکی ثابت کرده عبادت، فشارخون را پایین میآورد، نگرانی را کاهش میدهد و نیروی فرد را به او بازمیگرداند.
2. مکانی را برای خلوت کردن در نظر بگیرید و بگذارید همه آنجا را بدانند.
3. ذهنتان را آرام کنید (بله، میتوانید): اگر خواستید تنها باشید، نباید به چیز دیگری فکر کنید. آرامش ذهنی نیاز به آموزش دارد و همه ما آموزشپذیریم.
4. به آرامش عمیق دست یابید: در تنهایی، محیط اطرافتان را از صداها پاک کنند. سکوت محض ترسناک است، اما از آن فرار نکنید و همانجا بمانید. به چیزی که دوست دارید فکر کنید. حتی اگر زندگیتان را دوست ندارید، به جنبه مثبت آن بیندیشید. برخی مادران فقط مینشینند و از سکوت لذت میبرند. برخی تمرکز و عبادت میکنند.
امروزه شما مادران به سکوت بیش از همیشه نیازمندید و برای اینکه بتوانید جانی تازه بگیرید باید برای خود حیاطخلوتی با گلدانهای سکوت، صلح، آرامش و صبر و شکیبایی داشته باشید.
دکتر محمدرضا کرامتی - دانشیار دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....