ذوبآهن بدون یحیی گلمحمدی هم تیم چشمنوازی است. آنها حریف میطلبند، درست مثل پیکان مجید جلالی که حضورش در رده چهارم برای همه غافلگیرکننده است. علی دایی نشان داد مرد پخته روی نیمکت لیگ است. او از نفت آشفته و منتقل شده، تیمی محترم ساخت. فولاد خوزستان به لطف درخشش ساسان انصاری و وحید طالبلو در رتبه ششم است؛ اما آیا آنها میتوانند تا آخر فصل به جادوی انصاری دلخوش کنند؟
استقلال در رتبه هفتم! همین برای ارزیابی کار منصوریان کفایت میکند. تیمی که هوادارانش به حضور در جمع مدعیان قهرمانی عادت کردهاند. سپاهان اصفهان با رتبه هشتم غریبه است. سالهاست آنها را در نیمه بالای جدول دیدهایم. ویسی مربی قهرمان فصل گذشته انگار کمکم دارد راه میافتد. گسترش فولاد بخوبی از انتهای جدول جدا شده و فوتبال خوبی هم بازی میکند. استقلال خوزستان که قرار است در آسیا از آبروی فوتبال ما دفاع کند، با نپرداختن پول بازیکنان و حراج ستارههایش به یک اژدهای بیآتش و دندان تبدیل شده است. تیمی که اگر ستارههایش را در نیمفصل از دست بدهد، از یک تیم معمولی هم ضعیفتر میشود. صنعت نفت آبادان مدام دارد در جدول لیز میخورد. آنها در نیمفصل دوم باید مراقب این شیب رو به پایین باشند. پدیده هر وقت اراده کرده یقه بزرگان را گرفته. سیاهجامگان پر از حاشیههای رنگارنگ بود و همه امیدوار هستند خداداد عزیزی و مهدی هاشمینسب در این تیم موفق شوند.
جایگاه سایپا، اصلاً «مطمئن» نیست. صبای قم هم دیگر آن تیم مبارز فصلهای قبل نیست. رتبه شانزدهم اما به یکی از قدیمیترین تیمهای فوتبال ایران تعلق دارد. تیمی که دستخوش تغییرات بسیار شد و حالا تنها یک رویا دارد: بقا در لیگ.
مهدی توتونچی
روزنامه نگار
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)