نجمالدین رازی: نجمالدین ابوبکر عبدالله بن محمد رازی عارف، ادیب و مفسر ایرانی در قرنهای ششم و هفتم قمری است. تربیت فکری و معنوی او در خراسان و خوارزم صورت گرفت و در همان نواحی نیز به مقام شیخی یکی از خانقاهها رسید. از آثار او میتوان به عشق و عقل، مرموزات اسدی و سراج القلوب اشاره کرد.