روی همین حساب هم بود که با حرکتی کاملا حساب شده هم جمهوری اسلامی را به رسمیت شناخت و هم تلاش کرد با استفاده از سفارتخانه و عوامل داخلی خود انقلاب اسلامی ایران را به سرنوشت حکومت آلنده در شیلی دچار سازد، اما شرایط به گونهای دیگر رقم خورد و روابط تهران و واشنگتن دچار نوسانات زیادی شد که تا به امروز هر دو کشور از آن متاثر شدهاند.
روز 13 آبان 58 جمعی از دانشجویان دانشگاههای تهران با اعتقاد به این که سفارت آمریکا به لانهای برای جاسوسی و مرکزی برای عملیات براندازی تبدیل شده، آن را به تصرف خود درآوردند و 444 روز جاسوسان آمریکا را در اختیار گرفتند و پس از این که با حمایت و رهبری امام خمینی (ره) هیمنه و هیبت دولت آمریکا را در انظار جهانیان شکستند، با تصویب مجلس شورای اسلامی آنان را آزاد کردند. اما علیرغم آزادی گروگانها، آمریکا روز به روز تا امروز بر دشمنی خود با ملت ایران افزوده و لحظهای از اقدام ضدمنافع ملی ایران فروگذار نکرده و در عین حال همواره خواهان ازسرگیری روابط با ایران بوده است.
در سالهای اخیر هم طیفی از غربگرایان و برخی از عناصر داخلی از تقاضای آمریکاییها استقبال کرده و در تلاش برای تامین آن بودهاند، اما بدعهدی اخیر آمریکا در قضیه برجام تا حد زیادی خوشبینی اینان را نیز مشوش ساخته است. با این مقدمه به طرح گزارههایی در این رابطه میپردازیم.
1ـ با مقایسه شرایط تاریخی سال 58 با سال 95 میتوان گفت که:
الف ـ آمریکای آن زمان از هر نظر قویتر از امروز و ایران آن زمان از جهات عدیده ضعیفتر از امروز بود.
ب ـ ایران دارای دولت انقلابی و کمتجربه بود و آمریکا ابرقدرتی قدرتمند بود.
ج ـ در بدنه اجتماعی ایران انسجام کافی وجود نداشت و امکان رخنه و نفوذ آمریکاییها در آن بسیار بود.
د ـ از لحاظ امکانات نظامی ایران دچار مشکلات عدیدهای بود، اما آمریکاییها در شرایط فوقالعاده بهتری قرار داشتند.
هـ ـ ایران دارای مردمی انقلابی و پرشور و رهبری بینظیر چون امام خمینی (ره) بود که آمریکاییها فاقد آن بودند.
و ـ از لحاظ بینالمللی هم تمامی بلوک غرب بهاضافه ارتجاع عرب آمریکا را در سیاستهای منطقهای و بینالمللیاش همراهی میکردند، ولی ایران فاقد حمایت جدی بینالمللی بود.
2ـ اگر بخواهیم انقلابیگری را تعریف کنیم باید توجه کنیم که در سال 58 انقلابیگری با معیارهای فضای انقلابی حاکم بر کشور تعریف میشد و معمولا انقلابیگری معادل نفی سازشکاری و مخالفت با امپریالیسم آمریکایی و پیروی از امام تلقی میشد و دانشجویان انقلابی و مسلمان هم چنین ویژگیهایی داشتند و از آنجا که سبک رهبری امام، سبکی انقلابی و در عین حال جدید و متکی به حمایت عظیم مردمی بود، هویت دانشجوی مسلمان و انقلابی هم با تمسک به همین سبک تعریف میشد و امروز انقلابیگری دانشجویان خود را در پیروی از رهبری و حمایت از منافع ملی و حضور دائمی در صحنه دفاع از انقلاب اسلامی و دوری از محافظهکاری و روشنبینی و عقلانیت خود را نشان میدهد. با این تفاوت که تجربه گرانسنگ جنبش دانشجویی ایران در 38 سال گذشته نیز پیش روی دانشجویان ماست و رسیدن به اقتصاد پایدار و بدون تکیه به نفت و توجه به رشد و شکوفایی علم و فناوری از دیگر خصوصیات تفکر انقلابی است.
3ـ با توجه به زیادهخواهیها و روحیه استکباری دولت آمریکا و اصرار بر روشهای زورگویانه خود و خصوصا اینکه در برجام بدعهدیهای زیادی مرتکب شده، روابط دو کشور از چشمانداز روشنی برخوردار نخواهد بود .
دکتر محمدمهدی زاهدی رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)