خودروشناسی

با چند اصطلاح رایج خودرویی آشنا شوید

هفته گذشته در نخستین بخش از این سلسله مطالب ـ که در ستون خودروشناسی در اختیار شما قرار دادیم ـ ‌به بررسی مفاهیم حجم موتور، تعداد سوپاپ، توان خروجی و در نهایت گشتاور پرداختیم. در ادامه به چهار مفهوم دیگر می‌پردازیم که در مشخصات فنی هر خودرو ذکر می‌شود.
کد خبر: ۹۳۴۰۶۰

دور موتور

در جداول مشخصات فنی خودرو، دور موتوری برای بیشینه توان و گشتاور ذکر می‌کنند. این به آن معناست که پیشرانه در دور مشخص شده، بالاترین بازده خود را از نظر قدرت و گشتاور خواهد داشت و کمتر یا بیشتر از آن دور، دو پارامتر گفته شده دچار افت خواهند شد، ضمن این که شما نمایشگر دور موتور را بر حسب دور بر دقیقه روی صفحه آمپر خودرو دارید که بر حسب گردش فلایویل و شافت خروجی پیشرانه (میل لنگ) محاسبه می‌شود.

محور فعال

خودروها ممکن است دو دیفرانسیل، دیفرانسیل جلو یا دیفرانسیل عقب باشند که این موضوع، محور فعال یک اتومبیل را مشخص می‌کند. هر جفت چرخ در طرفین را یک محور می‌دانیم و گیربکس بر حسب طراحی شرکت سازنده، قدرت را به همان محور فعال ارائه می‌کند. خودروهای دیفرانسیل جلو به دلیل کاهش قطعات درگیر در سیستم انتقال قدرت، استهلاک کمتر و راندمان بهتری به شما ارائه می‌کنند و این در حالی است که لذت رانندگی و قدرت مانور با خودروهای دیفرانسیل عقب بیشتر است و نمونه‌های دو دیفرانسیل (چه شاسی بلند و چه سواری) چسبندگی بهتری روی سطح زمین دارند.

گیربکس و انواع آن

گیربکس یا همان جعبه دنده، بخشی از سیستم انتقال قدرت است که کشش پیشرانه را تامین می‌کند. شما با داشتن تعداد دنده‌های بیشتر، حق انتخاب بالاتری برای سرعت‌های مختلف خواهید داشت و موتور همیشه پرنفس‌تر حرکت می‌کند. جعبه دنده‌ها به دو دسته کلی اتوماتیک و دستی (Manual) تقسیم می‌شوند که هر یک از آنها زیر شاخه‌های متفاوتی دارند. منظور از تعداد دنده در هر خودرو، دنده‌های جلوی آن است. در آینده به بررسی بیشتر مفاهیمی مثل ضرایب دنده و جعبه دنده‌های ضریب متغیر خواهیم پرداخت.

تنفس

در پیشرانه‌های احتراق داخلی، فرآیند احتراق و چرخه چهار گانه با بهره‌گیری از مثلث سوخت، هوا و جرقه به کار می‌افتد. هر کدام از رئوس این مثلث می‌توانند تاثیر بسزایی در نحوه کارکرد پیشرانه و همچنین راندمان و کارایی آن داشته باشند. خودروهای عادی و ساده از تنفس طبیعی یا به بیان دیگر، اتمسفریک (یعنی با فشار اتمسفر) کار می‌کنند، به این صورت که هوای عادی با فشار خود اتمسفر (با در نظرگیری شرایط جوی) از طریق خرطومی هواکش به داخل پیشرانه هدایت می‌شود، اما برخی خودروها از سیستم‌های پرخوران بهره می‌گیرند. در این سیستم ها، هوا به صورت فشرده به داخل سیلندرها تزریق می‌شود تا احتراق بهتر و با کیفیت‌تری صورت گیرد. پیشرانه‌های پرخوران به دو دسته کلی سوپرشارژ و توربوشارژ تقسیم می‌شوند که اهالی قدیمی فن، آنها را با اصطلاح سوپردار می‌شناسند.

در بخش‌های آینده به بررسی بیشتر این سیستم خواهیم پرداخت.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها