دیدار تازه با «صورت زخمی» معروف

حالا کمپانی یونیورسال حاضر شده روی نسخه تازه «صورت زخمی» سرمایه‌گذاری کند. داستان این نسخه در عین وفادار بودن به نسخه اصلی، نگاهی امروزی به مسائل و ماجراها خواهد داشت. در داستان نسخه سینمایی فوکوا، شهر لس‌آنجلس امروزی محل اصلی رخدادهاست و موضوع مهاجرت، در راس ماجراها قرار دارد.

مهاجر داستان نسخه جدید، البته از خاورمیانه یا یکی از کشورهای آسیایی جنگزده نمی‌آید. در حقیقت، فیلم فوکوا هیچ ارتباطی با مسائل مهاجران سیاسی دو سال اخیر ندارد. مهاجر «صورت زخمی» یک مکزیکی جوان است که با هزاران امید راهی آمریکا می‌شود. او که در آمریکا رویاها و آرزوهای برآورده نشده‌اش را می‌بیند، در فکر یک زندگی خوب و سطح بالاست، اما واقعیت‌ها رنگ دیگری به رویاهای این مهاجر می‌زنند و او را با چهره دیگری از زندگی در مهاجرت آشنا می‌کنند.

فیلمنامه سومین نسخه سینمایی «صورت زخمی» را تیم دو نفره دیوید آیر و پل آتاناسیو نوشته‌اند و جاناتان هرمن آن را بازنویسی کرده است. برای این‌که تصاویر فیلم به شکلی گویاتر آرزوهای مهاجر مکزیکی داستان را به تصویر بکشد، پابلو لارین شیلیایی‌تبار مدیریت فیلمبرداری فیلم را به‌عهده دارد. هنوز بازیگری برای ایفای نقش کاراکتر اصلی فیلم انتخاب نشده است. معلوم نیست کمپانی یونیورسال یک ستاره هالیوودی را با کمی گریم برای این نقش انتخاب می‌کند، یا این‌که یک بازیگر اسپانیایی‌زبان اهل آمریکای مرکزی آن را بازی خواهد کرد.

به هرحال، از یک سو کسانی مثل دیه‌گو لونا و گائل گارسیا برنال در هالیوود مشغول کار هستند و از سوی دیگر، می‌توان به بازیگر جوان و گمنامی، امکان حضور در این نقش (و چهره شدن به واسطه بازی در آن) را داد.

هاوارد هاوکس «صورت زخمی» خود را در سال 1932 کارگردانی کرد. پل مونی در این فیلم در نقش جوانی به نام تونی بازی کرد که موفق می‌شود در جنوب شیکاگو برای خودش یک جور امپراتوری به راه بیندازد و از راه خلاف، به ثروت زیادی برسد، اما این ثروت شوم، بلای جانش شده و باعث مرگش می‌شود. از این فیلم، به عنوان یکی از اولین نمونه‌های فیلم نوآر (و یکی از بهترین‌های آن) اسم برده می‌شود. در سال 1983 برایان دی پالما نسخه تازه‌ای از این فیلم را کارگردانی کرد. آل‌پاچینو در داستان این درام پرتنش گانگستری، در نقش یک مهاجر کوبایی ظاهر شد. او که از کوبای کمونیستی فرار کرده تا در آمریکا به ثروت برسد، وارد کار قاچاق مواد مخدر شده و قربانی رویای آمریکایی خود می‌شود. منتقدان سینمایی برداشت تازه دی پالما از اثر کلاسیک هاوکس را پسندیدند و به آن امتیاز خوبی دادند. با این حال، گروهی از دوستداران نسخه اصلی گفتند او نتوانست حس و حال فیلم هاوکس را خلق کند.