در چنین احوالی اگر آدمها به یکدیگر نگاه هم بکنند، سعی میکنند توی چشمهایشان حرفی خوانده نشود. احساسات پیچیده و پرتناقض، درون آدمی همان نیست که در لحظهای و در لفظی بیان میشود. برعکس، میتواند چنان پوششی باشد برای در حجاب کردن آن چیزی که در باطن آدم میگذرد. آنچه ما هستیم آنچه میبینیم، میشنویم، میگوییم و میپنداریم همهاش آیا یک فرض است؟»
در گفتوگو با جامجم آنلاین عنوان شد