دفعه بعد که از دست کسی دلخور و ناراحت هستی، چشمانت را ببند و احساساتت را تجربه کن. جسمت را تجربه کن. احساس عذاب وجدان دادن به دیگران، خودت را بیچاره میکند. مردم همان کاری را میکنند که دوست دارند. اگر باعث شوی که دچار عذاب وجدان شوند، فرق چندانی نمیکند، در هر حال زندگی خودت ویران میشود و آدمها تغییری نمیکنند. اگر توفانی زیرزمین خانهات را ویران کند آیا میگویی: «هرگز توفان را نخواهم بخشید و از آن متنفر خواهم بود!»
پس چرا از آدمها متنفر میشویم؟ همان قدر که کنترلی روی توفان نداریم، بر آدمها هم نداریم. فقط باید خودمان را بیشتر دوست داشته باشیم.
دوست داشتن خودت یعنی بخشیدن خودت.یعنی پذیرفتن این مساله که تا این نقطه، زندگیات را به بهترین شیوهای که میشناختی اداره کردهای.خودت را مجرم نبین. کمال را فراموش کن و بر پیشرفت و اصلاح تمرکز کن.
خودت را به خاطر کاستیهایت ببخش. وقتی خودت را بخشیدی به طور ناخودآگاه دیگران را هم از قلاب چنین چیزهایی آزاد میکنی. آدمها چیزهایی را که هستیم به خودمان منعکس میکنند و نکته بسیار مهم این که وقتی خودمان را میبخشیم، دست از انتقاد کردن از دیگران برمیداریم.