آمدن و ماندن و رفتن آدمها مهم نیست. این که بعد از روزی روزگاری در جمعی حرفی از تو به میان بیاید و آن شخص چگونه توصیفت میکند، مهم است. این که بعد از گذشت چند سال چه ذهنیتی از هم دارید، مهم است. این که آن ذهنیت مثبت است یا منفی. این که تو را چطور آدمی شناخته، مهم است. منطقی هستی و میشود روی دوستیات حساب کرد؟ میگوید دوست خوبی بودی برایش یا مهمترین اشتباه زندگیاش شدی...؟ اینکه خاطرات خوبی از تو دارد یا نه برعکس. این که رویایی شدی برای زندگیاش یا نه درسی شدی برای زندگی...؟ به گمانم ذهنیتی که آدمها از خود برای هم به یادگار میگذارند، از همه چیز بیشتر اهمیت دارد و گرنه همه آمدهاند که یک روز بروند...»
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....