هر حکومتی که غرق در انواع فساد شود ، بالاخره تاریخ انقضای آن فرامی رسد و فاسد و ساقط می شود. رژیم شاهنشاهی پهلوی هم از جمله این حکومت ها بود.
کد خبر: ۸۷۶۳۶
شاه و اطرافیانش تا خرخره در فساد و ثروت اندوزی و چپاول اموال ملت فرورفته بودند. «شاه دزد» یکی از لقبهای طنزآمیز درستی بود که مردم در دوران انقلاب در شعارهایشان به شاه نسبت می دادند. بیت : هر که از حد گذشت سیم و زرش یا خودش دزد بوده یا پدرش عیش و عشرت ، از دیگر مشخصات دستگاه سلطنت پهلوی بود. خانواده شاه در خاطراتی که بعدها به صورت مکتوب از آنها چاپ شد ، بعضا خودشان با زبان خودشان پته خودشان را روی آب ریخته اند.
ضرب المثل : ببین عزا چه عزایی است که مرده شور هم گریه اش گرفته !در خاطرات فرح آمده که شاه ، بیشتر نیمه شبها پس از آن که شهبانو را خواب می کرد ، از کاخ استیجاری اش بیرون می زد (احتمالا با تاکسی تلفنی !) و خودش را به ویلای یکی از همپالکی هایش در منطقه پل رومی تهران به نام هوشنگ دولو از سرآمدان تجارت بین المللی موادمخدر می رساند و با بساط عیش و نوش و زنبارگی مهیا در آنجا تا پاسی از شب به اداره حکومت ، رتق و فتق امور و افزایش کارکرد خود می پرداخت !
نکته تاریخی : بعدها معلوم شد که به قول مترجم خاطرات فرح چرا محمدرضا شاه در جشن 2500 ساله پادشاهی ، خطاب به کوروش در قبرش گفت : «آسوده بخواب که ما بیداریم».
توضیح :در پاره ای از نسخ تاریخ معاصر، عبارت فوق به این شکل نیز آمده است : «آسوده بخواب که ما شبها بیداریم».
عجب و غرور و فساد و تفرعن ، تمام اعضای سلطنت پهلوی را فراگرفته بود ، چنان که در خاطرات مادر شاه هم درباره شهبانو ، حرف و حدیث زیاد است که جای نقلش نیست . منتها نقل است که یک روز شاه ، پشت در اتاق فرح می رود و با انگشت به در می زند. شهبانو می پرسد: کیه؛ شاه ، سینه ای صاف می کند و عرض می نماید: ماییم ! فرح می گوید: «یکی یکی داخل شوید!»
حرف آخر :در خانه اگر کس است ، همین یک حکایت بالا بس است !