ماده مذکور به دو روش استعمال از طریق دود و خوراکی مصرف میشود و به اشکال گوناگون همچون برگ خشک شده گیاه که عموما با تنباکو مخلوط میشود، همانند سیگار مورد استفاده قرار میگیرد.
عوارض و تبعات این ماده، بسیار خطرناک و مخرب است و بتدریج چنان فرد از لحاظ روحی به آن وابسته میشود که همواره دغدغه ذهنی او به تهیه و تامین این مواد برای مصرف، معطوف و متمرکز میشود.
مصرف دائمی حشیش، خطر بروز اختلالات روانی را تا صد درصد افزایش میدهد و در موارد حاد میتواند به شیزوفرنی تبدیل شود.
مطالعات و پژوهشهای کارشناسان موید این امر است که افرادی که با بیماریهای روحی، روانی و اختلالات ذهنی مواجه هستند در صورت استعمال و استفاده از این مواد به مرور با مشکلات فزایندهای مواجه میشوند و کسالتهای روحی و روانی آنها به نحوی دو چندان تشدید خواهد شد.خستگی، بیقراری، بیانگیزگی، کاهش تمرکز و افت در توانایی یادگیری و ثبت وقایع کوتاهمدت در مغز از تبعات این ماده شوم و خطرناک است.
در صورتی که فرد مصرفکننده نتواند میزان کافی مواد مصرفی خود را تامین کند یا به هر دلیلی به مغز برساند، با علائم خماری روبهرو میشود که نشانههای این وضعیت مواردی همچون حرص و ولع مصرف، مشکلات و اختلالات در خواب، کاهش وزن، عصبانیت، پرخاشگری، بیقراری و... را در بر میگیرد.
آنچه که در ترک و قطع مصرف این مواد حائزاهمیت است، پیگیری اقدامات روان درمانی برای کنترل احساسات و تمایلات فرد برای مصرف است.
با توجه به تاثیرگذاری مستقیم این ماده در فرآیند کارکرد مغز، باید اقدامات روحی و روانی لازم در مقطع ترک و دوران پایداری ترک و پس از مصرف مدنظر قرار گیرد در غیراینصورت احتمال بروز لغزش مجدد برای گرایش به مصرف این مواد بسیار بالاست.
حمید آملی - کارشناس و متخصص ترک اعتیاد
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....