سایه روشن‌های ایران ـ ژاپن

در مجموع در 16 بازی قبلی شش مرتبه ایران به پیروزی رسیده است، پنج دیدار با تساوی همراه بوده و پنج‌بار هم ژاپنی‌ها برنده شده‌اند. نخستین تقابل ایران و ژاپن سال 1951 در بازی‌های آسیایی دهلی‌نو بود که آن دیدار با تساوی بدون گل به پایان رسید. آخرین تقابل دو تیم هم به 26 مرداد 84 در یوکوهاما برمی‌گردد که تیم ملی ایران با هدایت برانکو ایوانکوویچ در مقدماتی جام جهانی 2006 با نتیجه 2 بر یک مغلوب ژاپن شد. البته تیم ملی قبل از آن بازی با پیروزی بر بحرین صعود خود را به جام جهانی مسجل کرده بود.

در این میان از بازی سال 1376 می‌توان به عنوان حساس‌ترین تقابل تاریخ بازی‌های دو تیم یاد کرد. قبل از آن‌که حماسه ملبورنی وجود داشته باشد، تیم ملی در پلی‌آف صعود به جام جهانی 1998، به مصاف ژاپن رفت. در آن ماراتن 120 دقیقه‌ای که در مالزی برگزار شد چشم بادامی‌ها با گل دقیقه 118 اوکانو، 3 بر 2 تیم ملی کشورمان را شکست دادند و برای نخستین بار به جام جهانی صعود کردند. از آن شکست تلخ، یک خاطره جالب تا همیشه در ذهن فوتبالی‌ها باقی مانده است؛ گل به خودی علی‌اکبر استاداسدی به احمدرضا عابدزاده که البته از سوی داور مردود اعلام شد.

بدون شک تلخ‌ترین بازی ایران و ژاپن هم به آخرین رویارویی دو تیم در ورزشگاه آزادی مربوط می‌شود. جمعه پنجم فروردین 1384 را خانواده‌های آن هفت تماشاگری که در پایان بازی جان خود را از دست دادند، هرگز فراموش نمی‌کنند. آن بازی را که در مرحله رفت مقدماتی جام جهانی 2006 برگزار می‌شد با تک گل وحید هاشمیان یک بر صفر از ژاپن بردیم، اما لحظاتی پس از آن‌که شمس‌المائدین سنگاپوری سوت پایان را به صدا درآورد، ازدحام جمعیت در عبور از معابر خروجی فاجعه‌ای تلخ را رقم زد؛ فاجعه‌ای که جان هفت هموطن ایرانی را گرفت و 39 نفر را هم راهی بیمارستان کرد.