یادداشت
هنرمند بودن در تراز انقلاب
امروز قرار است چهره سال هنر انقلاب معرفی شود، شاید شما هم مانند همکار من هنگامی که این سوژه را داشتم طرح میکردم پوزخندی بزنید! پوزخندی که من دوست دارم آن را از سر ناآگاهی تعبیر کنم.
بگذارید با هم کمی به زندگی روزمره مردم سرک بکشیم، وقتی میگویم مردم، منظورم همه مردم است نه یک طبقه و قشر خاص، مثلا فقط منظورم یک روزنامهنگار اجتماعی یا فلان استاد دانشگاهی نیست که بیش از آن که فکر تربیت و پرورش و آگاهیبخشی باشد در فکر مهاجرت و خروج از کشور است.
منظورم از مردم، همه مردم است آنها که وقتی میگویی: یا علی گفتیم و... بلافاصله میگویند «عشق آغاز شد»، آنها که باور دارند «ناگهان چقدر زود دیر میشود» آنها که هنوز حاج کاظم آژانس شیشهای برایشان یک خاطره بسیار بسیار نزدیک است یا با شنیدن صدای موسیقی از کرخه تا راین یک بار از اول تا آخر سکانس به سکانسش را دوره میکنند.
آنها که مهمترین سرودهایی که در حافظهشان ثبت شده است بوی گل سوسن و یاسمن... و ایران ایران ایران... است، همانها که در واقعیت بیشمارند، نه در توهم و ذهنیت خودشان!
هنر انقلاب و هنر متعهد بیتردید امروز سبکی باهویت و شناسنامهدار است؛ سبکی که حتی دشمنان عاقل نیز توان انکارش را نداشته و ندارند. حالا امروز قرار است یک روز باشکوه برای این هنر و هنرمندانش باشد چراکه هنر انقلاب بدون هنرمندانش اصلا تعریف نمیشود نه این هنر که هیچ سبکی بدون خالقانش در هیچ دورهای قابل بررسی نیست.
هنرمندان انقلاب از جمله عزیزانی که امروز نامشان به عنوان نامزد چهره سال این عرصه معرفی شده است، در ویژگیهای شخصی و حرفهای وجوه مشترک فراوانی دارند. این هنرمندان بدون چشمداشت و با انگیزه بالای اعتقادی و اخلاقی همواره به میدان آمدهاند و در بزنگاههای مهمی از جمله جنگ تحمیلی چمدان جمع نکردند و به پناهگاههای داخلی و خارجی نرفتند و درکنار مردم پا به میدان و کارزاری خطیر گذاشتند.
هنرمندان اصیل انقلاب اگر میخواستند براحتی میتوانستند در مقایسه با دیگر همردیفان خود از جریانهای دیگر هنری، به مراتب بیشتر نام و رسمشان در جغرافیایی گستردهتر طنینانداز شود، اما آنها باورشان را هیچگاه به حراج نگذاشتند.
از این مساله که بگذریم، در سالهای اخیر بسیاری از پیشکسوتان این عرصه بزرگترین افتخارشان معلمی و تربیت جوانان هنرمند در حوزههای مختلف بوده است، همان طور که امروز شاهد هستیم دو نام از نامزدهای دریافت چهره سال از رویشهای هنر و ادبیات انقلاب محسوب میشوند، چهرههایی که به دلیل جوانی به طور مستقیم فرصت درک روزهای پیروزی انقلاب و دفاع مقدس را نداشتهاند، اما امروز شیار143 یا غزلهای نابشان را کمتر کسی ندیده و نخوانده است.
هنرمند بودن در تراز انقلاب فقط خلق یک فیلم، تابلو، اثر موسیقایی،کتاب، شعر، داستان و... نیست، هنرمند بودن در تراز انقلاب بیش از هر چیز با مفهوم انسانیت، اخلاق، دینمداری، میهنپرستی و مردممحوری گره خورده است و هنرمند در تراز انقلاب بودن یعنی داشتن ظرفیت الگو شدن با سابقه و آیندهای که بتواند برای همیشه قابل دفاع باشد؛ نکتهای که در شخصیت و اثر هنری چهره سال انقلاب باید آن را جستجو کرد و کاوید.
سینا علیمحمدی / دبیر گروه فرهنگ و هنر
گفت و گو
