تلاش برای ثبت ملی 3 گویش محلی هرمزگان

عباس نوروزی در پاسخ به این سوال که تا چه حدی گویش هرمزگان متاثر از لغات عربی و انگلیسی است، بیان کرد: بر عکس تصور غلط که لغات عربی و انگلیسی در گویش محلی هرمزگان دخیل است، می‌بینیم که بسیاری از لغات گویش محلی مردم بومی منطقه فارسی اصیل است.

وی گفت: لغات به کار رفته در گویش محلی استان از دوره هخامنشی، ساسانی، اشکانی یا همان فارسی باستان و پهلوی است. حتی در مکان‌هایی مانند جزایر تصور بر این است که با زبان‌ عربی صحبت می‌کنند در صورتی که لغات فارسی اصیل در آن بسیار وجود دارد.

وی اظهار کرد: در جزیره قشم برای گفتن نماز صبح، عصر و عشا از کلمات پسین، پیشین و شام استفاده می‌کنند و پوشش لباس سفید بلند بنا بر شرایط جغرافیایی منطقه است.

مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری هرمزگان خاطرنشان کرد: پیگیری‌ها برای ثبت ملی سه گویش قریشی، بشگردی و خلوص بستک در حال انجام است، ضمن این‌که برای پژوهش در زمینه لهجه پشت شهری اقداماتی صورت پذیرفته است.

نوروزی بیان کرد: در صورت تامین اعتبار می‌توان به صورت علمی ضمن ثبت کردن گویش‌های استان، کتاب جامع فرهنگ لغات گویش بندری را تهیه کرد، قبل از این‌که استان‌های دیگر اقدام کنند.

20 اثر ایران در فهرست ثبت جهانی یونسکو قرار دارد

از سوی دیگر، دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران گفت: تاکنون 35 اثر تاریخی و هنری ایران در حوزه‌های میراث ملموس، ناملموس و حافظه جهانی یونسکو به ثبت جهانی رسیده است و 20 اثر نیز در فهرست ثبت قرار دارد.

محمدرضا سعیدآبادی در گفت‌وگو با ایرنا افزود: تاکنون 17 اثر ملموس از ایران در فهرست جهانی یونسکو ثبت شده که آخرین آنها گنبد کاووس و کاخ گلستان است. ده اثر ناملموس نیز از جمله آیین نوروز، قالیشویی اردهال، مهارت فرشبافی کاشان و فارس، آیین به آب انداختن لنج در خلیج فارس و تعزیه از ایران ثبت جهانی شده است.وی گفت: حدود 20 اثر نیز از ایران در فهرست ثبت جهانی قرار دارد که آیین باران خواهی و طب سنتی از آن جمله است.وی میراث ملموس را شامل یک اثر معماری زیبا، قدیمی و اصیل همچون نقش جهان اصفهان، بیستون کرمانشاه، قره کلیسا آذربایجان غربی و ارگ بم که در آنها هم زیبایی و هم هنر وجود دارد، عنوان کرد.

سعیدآبادی ادامه داد: میراث ناملموس شامل آیین‌ها، سنت‌ها، مهارت‌ها، زبان و لهجه‌ها، موسیقی و هرآنچه هویت و ریشه و سنت را نشان می‌دهد، است که در گام نخست باید ثبت ملی شود و بعد به ثبت جهانی برسد.وی گفت: نظام بین‌المللی به گونه‌ای است که هر سال هر کشوری فقط می‌تواند یک اثر را در هر یک از حوزه‌های ملموس، ناملموس و حافظه جهانی برای ثبت جهانی پیشنهاد دهد.