پرنده‌نگری؛ ظرفیتی که جدی گرفته نمی‌شود

بنابراین باید شرایط را به گونه‌ای برای پرندگان مهاجر امن کرد که تعداد بیشتری از آنها وارد کشورمان شوند، زیرا باید یادآور شد که کارشناسان جمعیت پرندگان مهاجر را بین 10 تا 15 میلیون برآورد کرده و معتقدند سهم کشورمان از این جمعیت میلیونی حدود دو میلیون پرنده است.

​گروهی از این پرندگان زمستان و پاییز به کشورمان مهاجرت می‌کنند، تعدادی نیز​ بهار و تابستان به ایران سفر می‌کنند​، علاوه براین تعدادی نیز مهاجر عبوری بوده و فقط برای چند هفته در کشورمان ساکن می‌شوند. گروه دیگر از پرندگان مانند زاغ بور و چرخ ریسک خزری را نیز می‌توان بومی کشور​ حساب کرد.

متاسفانه​​​ شکار بی‌ضابطه و تخریب زیستگاه‌ها سبب شده هر سال از تعداد پرندگان مهاجری که به کشورمان سفر می‌کنند کاسته شود​. این در حالی است که با توجه به شرایطی مانند امنیت و ارزان بودن​ می‌توان گردشگران پرنده‌نگر زیادی را به سفر به کشورمان تشویق کرد و​ از این طریق برای بومیان مناطقی مانند فریدون‌کنار ایجاد شغل و درآمد کرد.

​برای نمونه اکنون در کشورمان حدود600 سایت پرندگان وجود دارد، اما از این تعداد فقط 105 سایت حائزاهمیت بوده و به ثبت بین‌المللی رسیده است. افزون بر شکار بی‌ضابطه و تخریب زیستگاه‌ها که از عوامل اصلی تهدید پرندگان مهاجر است باید یادآور شد تعدادی از مسئولان کشور نیز از قابلیت‌های گردشگری پرنده‌نگری غافل هستند و نمی‌دانند چه گونه‌هایی از پرندگان در کشورمان زندگی می‌کنند. نکته اینجاست که برای بهره بردن از صنعت گردشگری پرنده‌نگر باید از کارشناسان آگاه بهره برد و زیرساخت‌ها را نیز برای جذب گردشگر پرنده‌نگر آماده کرد، چون تعداد تور لیدرهای آموزش دیده کشورمان در این حوزه بسیار اندک است و مسئولان تا به حال برای مشخص شدن مکان‌های پرنده‌نگری و مسیرهای مهاجرت پرندگان در کشور تلاشی نکرده‌اند.

این در حالی است که تالاب‌هایی مانند انزلی​، میانکاله، پارک ملی بوجاق، ​کانی برازان مهاباد، ​ شادگان و هورالعظیم قابلیت این را دارند که سالانه پذیرای میلیون‌ها گردشگر پرنده‌نگر باشند یا باید تاکید کرد​ گردشگران پرنده‌نگر زیادی مشتاق هستند که فقط برای دیدن زاغ بور ایرانی که در پارک ملی کویر زندگی می‌کند به ایران سفر کنند، برای رسیدن به این هدف باید مسئولان از بخش خصوصی حمایت کرده و راه را برای فعالیت آنها باز کنند​.