از آنجا که خانه داری در کشور ما شغل محسوب نمی شود، زنان خانه دار از کمترین امکانات رفاهی ، بیمه ای و بازنشستگی بهره مند نیستند ، برهمین اساس قرار بود با اجرای طرحی که سال 81 از سوی مرکز امور مشارکت زنان ارائه شد ، زنان خانه دار بیمه شوند. اما با گذشت 3 سال از آغاز این طرح به جای 3 میلیون از 15 میلیون زن خانه دار ، فقط 30 هزار نفر در کشور بیمه شده اند و مسوولان سازمان بهزیستی به عنوان مجری طرح می گویند که کمبود اعتبارات و بودجه از سوی دولت مانعی برای اجرای طرح بیمه زنان خانه دار است . رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس می گوید: روش اجرای بیمه زنان خانه دار منطقی نیست ؛ چراکه ابتدا باید زنان براساس سطح درآمد و وضعیت خانوادگی طبقه بندی و شناسایی شوند و سپس با توجه به اطلاعات جمع آوری شده ، بیمه شوند. عبدالرضا مصری می افزاید: بیمه زنان خانه دار نیازمند ، بی سرپرست و سرپرست خانوار باید در اولویت قرار گیرد ، در غیر این صورت با توجه به تعداد زیاد زنان خانه دار و روندی که اکنون دنبال می شود ، باید سالهای زیادی در انتظار بیمه شدن زنان خانه دار ماند.
زنان سرپرست خانوار نیازمند توجه دولت
براساس آمار هم اکنون 1.5 میلیون زن سرپرست خانوار و خود سرپرست در کشور وجود دارد که فقط 600 هزار نفر آنها تحت پوشش نهادهای حمایتی قرار دارند. ضمن آن که کسانی که تحت حمایت هم هستند ، فقط ماهانه 15 تا 18
هزار تومان مستمری می گیرند. مصری می گوید: براساس قانون برنامه سوم و چهارم توسعه ، دولت باید 40 درصد حداقل دستمزد افراد شاغل را به زنان سرپرست خانوار و کودکان بی سرپرست اختصاص دهد ، در صورتی که این قانون هرگز اجرا نشد و مستمری ای که هم اکنون به این افراد پرداخت می شود تناسبی با قانون ندارد.