دنیای رنگی پیرمرد
چه تضادی! صورت آفتابسوخته و به چروک نشسته پیرمرد با دستهای تیره و پُررگ، چسبیده به تن سفید و برگ گلی کودکی سفید پوست.
چه تشابهی! هر دو از یک خانواده؛ کودکی در امتداد پدربزرگ، هر دو امیدوار به زندگی، یکی ابتدای راه با عمری دراز در پیش، یکی دنیا دیده و دلبسته نسلی که آینده مال اوست.
چه ثروتی! کودکی که هر روز قد میکشد و یاد پدربزرگ میآورد که روزهای زیبای زندگی در پیش است و بزغالهای آرام گرفته میان دو پای پیرمرد که یادش میاندازد ثروت همانی است که دارد، نه آنچه که دور است و دستنیافتنی.
پدربزرگ میخندد، شاید به دنیا که بعضیها بیش از حد جدیاش میگیرند، کودک متعجب به زمین نگاه میکند، شاید به واسطه ندانستههایش و هر دو خوشبختاند که خانواده دارند.
مریم خباز
گفت و گو
