سکوت و سقوط

برخی از نماینده‌های رسانه‌های ملی اسپانیا، به آنها اجازه می‌دادند در خلوت خود راحت باشند؛ جوری که گمان می‌کردی دارند ادای احترام می‌کنند. بعضی‌ها هم علاقه داشتند تا فضا را برای پرسش مهیا کنند. در حالی‌که عده‌ای نیز به جز یک جمله که «تسلیم نشو» بود، چیزی به بازیکنان نمی‌گفتند؛جمله‌ای که هم معنای متاسف بودن می‌داد و هم قصد داشت به آنها روحیه بدهد. در خانه نیز، مارکا در حالی که عکس آندرس اینیستا را تنها در زمین در حال خروج، کار کرده بود، با تیتر the end، به معنی «پایان» به تحلیل بازی پرداخته بود. آنها دقیقا برای کلمه پایان از واژه انگلیسی آن استفاده کرده بودند.

وقتی می‌خواستند از استادیوم نیز خارج شوند، اوضاع این‌گونه بود. حتی در «میکس- زون» نیز خبری از هیاهوی همیشگی نبود.

«دوره‌ای در اوج بودیم.» این جمله آغازین اینیستا بود. او ادامه می‌دهد: «و اکنون سقوط کرده‌ایم.» تیتر مارکا درست بود. این کاملا به معنای پایان همه چیز بود. برخی از بازیکنان چنین عقیده‌ای ندارند، ولی در حقیقت همین است؛ نه بخاطر شکست آنها بعد از هشت سال که به دلیل نحوه شکست آنها. و شاید به این دلیل که عده‌ای از آنها به دوران انتهایی فوتبالشان رسیده‌اند و عده‌ای نیز پیشتر رسیده بودند. شاید پوست‌اندازی باید زودتر رخ می‌داد. کارلوس پویول زودتر وداع کرده بود. عده‌ای نیز نیمه ‌بازنشسته شده‌اند؛ مانند داوید ویا که برای ادامه فوتبال در آمریکا باید اول به استرالیا برود و ژاوی نیز به بازی در قطر فکر می‌کند. وقتی از کاسیاس پرسیده می‌شود که آیا این آخرین بازی‌ات بود، جواب می‌دهد: «باید ببینم چه می‌شود.»

«متاسفیم.» این جمله پایانی دروازه‌بان اسپانیا بود. اما تحریریه «آ. اس» می‌نویسد: «سرتان را بالا بگیرید. شما در این چند سال اخیر لحظات زیبای زیادی برای ما رقم زده‌اید.» این جمله در حالی نوشته شده که کنار آن عکسی از کاسیاس در سه فریم مختلف که به سال‌های قهرمانی‌شان در ٢٠٠٨، ٢٠١٠ و ٢٠١٢ مربوط می‌شود، کار شده است. هیچ تیمی در تاریخ در سه تورنمنت متوالی این‌گونه نبود، اما کسی هم از آنها انتظار نداشت به این شکل سقوط کنند.

گاردین / مترجم: سهیل نوری پناه