چرخ لیگ برتررا صیقل دهیم
این یک واقعیت غیرقابل کتمان است که لیگ ، قلب تپنده و میزان الحراره فوتبال هر کشوری محسوب می شود. بی دلیل نیست که کشورهای صاحب فوتبال بویژه اروپایی ها برای آن که لیگ روی نوار دیسیپلین و استاندارد حرکت کند، تنورش را داغ نگه می دارند و برایش سر و دست می شکنند.
سایه روشن های لیگ چهارم را در چند شماره از نظر شما می گذرانیم تا با انعکاس نقاط ضعف و قوت لیگ برتر و ارائه راهکارهای اثربخش ، بتوانیم در راه اعتدال این پیکارهای عظیم داخلی ، قدمهای موثری برداریم.
قطار لیگ چهارم ایران هم با تمامی فراز و فرودهایش به ایستگاه پایانی رسید و از همه مهمتر، درسهای گرانبهایی را پیش روی ما قرار داد.
برخرد و کلان معلوم است که لیگ آیینه تمام نمای فوتبال است. لیگ ارج و قرب دارد و کارخانه بازیکن سازی است. در این مسابقات است که عیار فوتبالیست های مستعد مشخص می شود و خلاصه این که لیگ ، تیم ملی را بیمه می کند.
با این اوصاف ، باید کمر همت بست و برنامه ریخت تا چرخ لیگ ، صیقل بخورد و براحتی حرکت کند. اگر بنا داریم آب خوش از گلوی لیگ پایین برود باید استانداردهای جهانی را رعایت کنیم و آداب و رفتار فوتبال حرفه ای را بیاموزیم.
اگر لیگ را حرفه ای بدانیم اما رفتار حرفه ای نداشته باشیم ، قطعا به بیراهه خواهیم رفت و تیرمان به هدف نخواهد خورد. 4دوره از لیگ برتر را پشت سر گذاشتیم و در این مدت ، از خواب خرگوشی بیدار نشدیم تا ثابت شود هنوز اندر خم یک کوچه ایم. باید ساختار لیگ را تغییر داد و با حمایت بی چون و چرای دولتمردان و مقامات ارشد در استانها، مشکلات را به حداقل رساند.
فوتبالی که داعیه قهرمانی در قاره کهن را دارد و با صلابت ، قدم به جام جهانی می گذارد و فوتبالیست های هوشمندش در معتبرترین باشگاه های اروپایی توپ می زنند، باید لیگی داشته باشد استاندارد و صد البته پویا.
تقویم
یکی از فاکتورهای اساسی که به لیگ نظم و دیسیپلین ارزانی می کند، برپایی مسابقات منظم طبق تقویم است. اگر از برنامه های غیرمترقبه بگذریم ، باید به ارائه تقویم عادت کنیم و رقابت ها را طبق برنامه و در زمان مقرر انجام دهیم.
اگر به هر دلیل ، لیگ با وقفه مواجه شود، مسابقات فرسایشی و جامعه دلزده خواهد شد و در نهایت لیگ برتر به بیراهه خواهد رفت. شاید به دلیل مشکلات و کمبودها نتوانیم بسان لیگهای معتبر اروپا، برنامه یک ساله بدهیم اما قطعا می توان پیکارهای نیم فصل را با دقت برنامه ریزی و سپس با تلاش بی وقفه ، آن را اجرا کرد.
برگزاری مسابقات منظم سبب می شود باشگاه ها برای فصل استراحت ، فصل بدنسازی و فصل نقل و انتقال بازیکنان ، بسهولت برنامه ریزی کنند و از لاک بی برنامگی خارج شوند. بهترین گزینه برای رسیدن به این مهم آن است که برنامه ریزان لیگ با مدیران و مربیان باشگاه ها، تبادل اندیشه کنند و دیدگاه های موثر آنان و همچنین اهل فن را جویا شوند تا به یک هدف مشترک و ایده آل برسند. فدراسیون فوتبال در لیگ چهارم ، به انجام مستمر مسابقات اصرار داشت.
امید می رود سازمان لیگ برتر برای دوره بعد، تقویم قابل اجرایی ارائه دهد تا خدشه ای به این رقابت ها وارد نشود و تیمها دچار سردرگمی نشوند.
امکانات
بیشتر ورزشگاه ها قدمتی فراوان دارند که طبعا غیراستاندارد و فاقد امکانات حرفه ای و ایده آل هستند. فقر امکانات را در استادیوم شهدای نوشهر به عینه می توان دید. این نقطه تاریک در ورزشگاه تختی بندرانزلی هم صادق است.
جالب است که مناطق سرسبز، زمینی ناهموار و خاکی داشته باشند و سالهای سال در حسرت داشتن یک استادیوم آبرومند بمانند. ما دم از فوتبال حرفه ای می زنیم اما از داشتن حتی یک زمین سرسبز در مناطق شمالی محروم هستیم که در نوع خود عجیب و سوال برانگیز می نماید.
فقدان نور و رختکن مناسب را هم به این کاستی ها اضافه کنید.
کافی است روزی هوای سفر به نوشهر و انزلی به سرتان بزند و از نزدیک استادیوم های این 2شهر را ببینید تا حق را به مربیان و بازیکنان دیگر تیمها بدهید.
در زمینی که حتی راه رفتن مشکل است ، چگونه می توان صحبت از تاکتیک و هارمونی تیمی کرد؛ در عصر تحول و دنیای حرفه ای باید تفکرات سنتی را دور ریخت و تدابیری استاندارد اتخاذ کرد.
شمالی ها و شیرازی ها باید همانند مشهدی ها، اصفهانی ها و تهرانی ها از پیله بی تفاوتی خارج شوند و مبادرت به احداث ورزشگاه های استاندارد کنند.
نقش جهان ، ثامن ، دستگردی و آزادی نمونه های بارز این مدعا هستند و چه خوب است نوشهری ها، انزلی چی ها و شیرازی ها هم دست به کار شوند و با حمایت بی بدیل سازمان ورزش ، فدراسیون فوتبال و دولت محترم ، آرزوی دیرین شهروندان خود را اجابت کنند.
انگیزه
لیگ ما در نوع خود منحصربه فرد است. زیرا هیچ تفاوتی میان نایب قهرمان و تیم چهاردهم نیست. تیمی چون ذوب آهن که با هزاران مشقت و عرق جبین ریختن و کسب 58امتیاز در رده دوم جدول ایستاد با شموشک که 30امتیاز اندوخت و در مکان چهاردهم قرار گرفت هیچ فرقی نداشت.
این در حالی است که فاکتور انگیزه می تواند به لیگ رونق و جاذبه دهد و باشگاه ها را به تکاپو وادارد. پیشنهاد مشخص ما (جام جم) این است که دست اندرکاران فدراسیون فوتبال به گونه ای برنامه ریزی کنند که تیمهای دوم تا پنجم لیگ برتر بتوانند در دور نهایی جام حذفی حضور یابند.
یعنی 4تیم اول لیگ با 4تیم صعودکننده به مرحله نیمه نهایی جام حذفی (جمعا 8تیم) با هم رقابت کنند. البته تیمهای دوم تا پنجم لیگ برتر در صورتی که از گردونه جام حذفی کنار رفته باشند به جمع 4تیم برتر این جام اضافه می شوند؛ اما اگر مثلا تیم پنجم لیگ برتر از جام حذفی کنار نرفته باشد تیم ششم لیگ در رقابت های حذفی حضور می یابد.
با این شرایط، می توان نزد باشگاه ها نوعی انگیزه پدید آورد تا حق تیمهای بالای جدول ، ضایع نشود و این دسته از تیمها بتوانند برای قهرمانی در جام حذفی و راهیابی به لیگ باشگاه های آسیا، حق خود را بگیرند. شق دوم قضیه این است که تیم نایب قهرمان لیگ برتر با قهرمان جام حذفی برای صعود به لیگ باشگاه های آسیا پیکار کند تا برنده این بازی بلیت حضور در مسابقات قاره ای را دریافت کند.
به هر حال ، فدراسیون فوتبال باید تفاوتی میان تیمهای بالا و پایین جدول قائل شود و با ایجاد انگیزه و نشاط در باشگاه ها، در گرم کردن تنور لیگ برتر سهیم شود.
رضا میرزاییان
گفت و گو
