رضایت مردم صرفا در گرو کسب پیروزی نیست. قطعا اگر جامعه به این یقین برسد که تیم ملی برای موفقیت، تمام توانش را به کار بسته، فارغ از هر نتیجهای که حاصل شود، از ملیپوشان راضی خواهد شد. مردم میخواهند از فوتبال لذت ببرند و حالا اگر این لذت با نتایج خوب توام شود، چه بهتر. البته این روزها درباره لزوم بالا نبردن سطح توقعات جامعه میشنوم که به نظرم طرح آن به این شکل درست نیست و نباید جامعه به سمتی سوق داده شود که تیم ملی حالت از پیش باخته به خود بگیرد.
آرژانتینیها فوتبالیستهای بزرگی هستند و در این شکی نیست. نیجریه و بوسنی هم همین طور، اما فراموش نکنیم رقبایمان هم مثل ما انسان هستند. آنها هم دو دست و دو پا دارند، دقیقا مثل ایرانیها؛ بنابراین وقتی ورزشکاران ما در تورنمنت بزرگی به نام جام جهانی شرکت می کنند، به هیچ عنوان نباید از پیش باخته باشند.
کارلوس کرش، مربی خوب و کارنامهداری است. درباره مسائل فنی میتوانم حرف بزنم، اما به لحاظ روحی، خوب روی بچهها کار کرده است. البته فوتبال ورزش گروهی است و برای موفقیت در آن همه سهیم هستیم؛ اتفاقی که امیدوارم در برزیل برایمان رخ بدهد.
احسان لشگری / قهرمان کشتی جهان
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....