زمان حسابرسی
لیگ سیزدهم با همه فراز و نشیبهایش به پایان رسید، اما این بار بهتر است پرونده این رقابتها را مفتوح نگه داشت. مفتوح برای حسابرسی به عملکرد مدیرانی که هزینه کردند تا برای خودشان اسم و رسمی دست و پا کنند، غافل از آنکه در حال حیف و میل بیتالمال بودند.
پرسپولیس لیگ سیزدهم را با 70 میلیارد بدهی به پایان برد. هرچند این بدهی در طول چند سال انباشته شده است، اما حداقل نیمی از آن به همین یک فصل اخیر مربوط میشود که مدیران سرخ با وعدههای آنچنانی بازیکنان را به پای میز قرارداد کشاندند، اما آیا فولاد خوزستان، نفت تهران و یا تراکتورسازی تبریز هم به اندازه پرسپولیس هزینه کردند که به سهمیه لیگ قهرمانان آسیا رسیدند؟
در استقلال، اوضاع از این هم بدتر است. آنها چندین و چند قرارداد میلیاردی بستند، اما در نهایت از جام حذفی کنار رفتند، در لیگ قهرمانان تا این لحظه نتایج لازم را نگرفتهاند و درلیگ برتر هم پنجم شدند. به همین خاطر میگوئیم حالا وقت حسابرسی است و مدیران باید پاسخگو باشند. نه پاسخگوی نتایجی که تیمهایشان کسب کردهاند، بلکه پاسخگو برای همه قراردادهای پشت پردهای که امضا کردند تا بهواسطه آنها قانون را دور بزنند.
دیروز در خبرها آمده بود حسابرسان وزارت ورزش برای فتح الله زاده ضربالاجل تعیین کردهاند تا مدارک مورد نیاز را در اختیار آنها قرار دهد.
در مورد پرسپولیس هم این افشاگریها از هفته پیش آغاز شده است و البته باید بپذیریم که معضل نبود شفافیت در قراردادها فقط به دو باشگاه استقلال و پرسپولیس خلاصه نمیشود. پس بهتر است دستگاههای نظارتی، یک بار برای همیشه به این سکوت و چشم پوشی پایان دهند تا فوتبال از این ناپاکی رهایی یابد.
شاید اگر این سکوت زودتر از اینها شکسته میشد، الان پرسپولیس و استقلال به این حال و روز دچار نمیشدند که آیندهشان برای هواداران پرشماری که دارند در هالهای از ابهام باشد. فوتبال ما اگر ادعای حرفهای بودن میکند باید در همه زمینهها حرفهای باشد، نه فقط در پرداختها و در این میان شفافیت مالی واقعیتی انکارناپذیر است که باید عملی شود.
رضا پورعالی / گروه ورزش
گفت و گو
